Директорот на Македонски железници-Инфраструктура, Синиша Ивановски, призна она што секој граѓанин кој некогаш патувал со македонски воз веќе го знае: „Пругите се во очајна состојба.” Но истовремено вети дека сепак ќе бидат подготвени за градски воз во септември оваа година.

Планот е амбициозен. Три линии ќе се поврзуваат во централната железничка станица во Скопје: од Зелениково, од Ѓорче Петров и од Илинден. Првата линија – Зелениково до Транспортен центар, околу 25 километри – е во реконструкција. По завршување, требало да достигнува 80 км/ч.

Другите две линии се проблемот. „На овие делници постојат пруги, но за разлика од зелениковската, тие немаат сообраќај и се во многу лоша состојба“, вели Ивановски. Тендерите за нивните проекти беа неодамна објавени, со изградба планирана за крајот на 2026-та до 2027-та година.

Реалноста зад планот: пругите се во очајна состојба, признава Ивановски. И за септември треба да се вратат во функционирање. Тоа е огромен инженерски подвиг – или прекраен оптимизам. Прашањето е дали ќе го издржат тестот, или ќе видиме пренесени датуми после неколку месеци како што се вообичаени за македонските инфраструктурни проекти.

Историската скопска железничка станица исто така ќе биде реконструирана. Британски финансирани високо-брзински железници. Архитектонскиот факултет работи на дизајн кој ќе го зачува бруталистичкиот карактер. Сè ова звучи добро на хартија. Прашањето е реалните рокови. Колкумина се убедени дека градскиот воз ќе тргне во септември? Колкумина се убедени дека ќе тргне до крајот на годината? Македонската инфраструктурна историја е книга со одложени поглавја.