Мундијалот има чудна моќ – за неколку недели претвора држави за кои никој не слушнал во имиња што сите ги изговараат. Ова лето тоа му се случи на Кабо Верде, архипелаг од десет острови изгубени во Атлантикот пред брегот на Сенегал. А зад фудбалската приказна се крие една од најдобро чуваните тајни на Африка.

Опишуваат како „вкусна мешавина од карипски плажи, африкански ритам и португалска душа“ – и тешко е да се најде подобар опис. Островите се вулкански, како Канарските или Азорите, со предели што одат од бескрајни песочни плажи до тропски долини. Сал има меѓународен аеродром и најдобрите плажи, рај за кајтсурфери. Санто Антао е најзелениот, со легендарниот пат Корда виен над облаци.

Но душата на Кабо Верде не е во плажите, туку во музиката. Сао Висенте е родниот остров на легендарната пејачка Сесарија Евора, „босоногата дива“ чија морна ја однесе меланхолијата на овие острови до целиот свет. Тука култура значи и книжевност, и театар, и карневали со бразилски отсјај – мешавина од африкански корени и португалско наследство што никаде на друго место не звучи исто.

Островот Фого има активен вулкан, а кафето и виното растат на неговата вулканска почва. Има солени езера каде лебдиш како во Мртвото Море, морски пештери со неонско сино, ајкули што се гледаат од плиткото. Националното јадење се вика качупа, а климата е блага цела година, меѓу 23 и 30 степени.

Едно предупредување за оние што веќе пакуваат куфер: нема директни летови, ќе треба пресседнувања и добро планирање, а патувањето меѓу островите најдобро е со авион зашто бродските врски се несигурни. Но токму тоа – фактот дека до Кабо Верде не се стигнува лесно – е причината зошто сè уште мириса на риба, а не на туристи. Фудбалот го стави на мапата; сега само треба да не го уништиме со преголема љубов.