Понекогаш најголемиот ефект на маса доаѓа од најмалиот залак. Канапеата со бакалар – ситни предјадења на парче леб или крекер – се токму таков пример: изгледаат како да си се мачел со часови, а всушност се готови за неколку минути. Совршени за гости, за прослава, или за вечер кога сакаш нешто поубаво без многу труд.

Тајната не е во техниката, туку во состојката. Бакаларот – сушена и солена риба со долга традиција на Медитеранот – носи интензивен вкус што бара само добра придружба, не комплицирана обработка. Пред употреба, солениот бакалар се натопува неколку часа за да се извади вишокот сол; тоа е единствениот чекор што бара трпение.

Идеја прва, наједноставна: бакалар измешан со малку маслиново масло и црвена пиперка, ставен на тост од багета. Идеја втора: со печена црвена пиперка и капка лук, што му дава сладок контраст на солената риба. Идеја трета: со домат и зачини, речиси како мини брускета. Идеја четврта, за оние што сакаат покремасто – бакалар измешан со малку мајонез или крем сирење, за помека текстура.

Поентата кај сите четири е иста: добриот бакалар не сака да биде преоптоварен. Колку помалку додаваш, толку повеќе се чувствува самата риба. Една чинија од овие канапеа на маса исчезнува побрзо од кое било топло предјадење – и никој нема да погоди колку малку време ти зеле.