Додека светот ги брои месеците на војна, фронтот сè повеќе се мести од ровови кон резервоари. Преку ноќ, украински дронови удрија по Крим и запалија серија пожари низ полуостровот – не по касарни, туку по горивото, гасот и струјата што ја држат руската машинерија во погон.

Целта беше логистиката, не симболиката. Според достапни извештаи, погодени се пристаништето Керч, железничкиот терминал за гориво и течен гас, термоелектраната „Таврическаја”, гасни дистрибутивни станици и складишта за нафта. Керч не е случајно место – тој ги поврзува поморскиот сообраќај, железницата и индустриските зони со територијата под руска контрола. Кога ќе гори таму, гори артеријата.

Официјална проценка на штетата сè уште нема, што е вообичаено за вакви удари – двете страни молчат додека не им одговара да проговорат. Но сликата на „тешки пожари низ окупираниот Крим” кажува доволно. Ова не е инцидент, туку дел од стратегија: ако не можеш да го победиш непријателот на линијата на фронтот, удри го по горивото и остави го да стои.

За нас на Балканот ова не е само далечна вест. Секој удар по енергетска инфраструктура во овој дел од светот ги тресе цените на горивото и струјата што ги плаќаме и ние, иако сме на илјада километри од Керч. Војната одамна престана да биде само нивна – сметката доаѓа и на наша адреса, само со малку задоцнување.