Холивудските имиња што се навикнати на осумцифрени чекови сега влегуваат во формат што трае колку една песна. Станува збор за микродрами – кратки играни серии снимени за вертикален екран, со епизоди од по неколку минути, мелодрамски пресврти и крај што секогаш е на средина од сцената, за гледачот да плати за следната.

Форматот прво порасна во Кина, па се прелеа насекаде. Според проценките на аналитичката куќа Omdia, приходите од микродрами само во САД оваа година треба да достигнат 1,5 милијарди долари. На пазарот веќе има апликации како ReelShort и DramaBox, а TikTok годинава пушти сопствена – PineDrama.

Причината зошто актерите доаѓаат не е мистерија. Студијата бараат поевтин и побрз начин да произведат содржина, голем дел од екипата и од глумците е без работа, а вниманието на публиката веќе го делат TikTok, Instagram Reels и YouTube Shorts. Кога големиот екран нема улоги, малиот екран станува пазар.

Кој веќе е внатре

Џејмс Франко игра во „Love, Lies & Frank“ на платформата Shortical – извршен директор на рекламна агенција што се заплеткува во криминал и во врколаци. Проектот е меѓу првите снимени под новиот договор на синдикатот SAG-AFTRA за вертикални серии, посебен колективен договор за микродрами со мал буџет. Тоа е поважно од заплетот: значи дека форматот доби синдикална рамка, а не само публика.

Иса Ре, која кариерата ја почна со веб-серија во 2011 година, во мај ја пушти „Screen Time“ преку својата куќа Hoorae Media во соработка со PineDrama. Трилер за двоен состанок на кој некој ги презема телевизорот и тајните. Серијата собра околу 75 милиони прегледи во првата недела, а подоцна помина 150 милиони.

Тај Дигс отиде чекор подалеку – покрај главна улога во „Off Limits & All Mine“ за платформата CandyJar, пушти и своја платформа, Microhouse Films, со ветување дека на авторите ќе им остави поголема контрола врз тоа како снимаат и како заработуваат. Џеси Тајлер Фергусон подготвува мјузикл-комедија за платформата aTwist, во која театарска дружина се брани од зомби. Ким Кардашијан пак не глуми – вложи пари во GammaTime, заедно со мајка си Крис Џенер.

Списокот е поинтересен по тоа што покажува три различни начини на влегување: како глумец, како сопственик на платформа и како инвеститор. Секој од трите носи различна количина ризик и различна количина контрола.

Што всушност се менува

Микродрамата не е нов жанр – тоа е стара сапуница пресечена на парчиња и наплатена по парче. Она што е ново е ценовникот: наместо билет или месечна претплата, гледачот плаќа за да види како завршува сцената што штотуку почна. Тоа е модел на игра, не на кино.

И тука е делот што вреди да се следи. Ако синдикален договор веќе постои, ако големите имиња влегуваат и ако приходот се мери во милијарди, тогаш ова повеќе не е експеримент на страна – тоа е втор канал на индустријата што со години тврди дека нема пари. Прашањето е дали новиот канал ќе им даде работа на луѓето што ја изгубија, или само поевтин начин да се произведе истото.