На свечена седница за Крапинско-загорска жупанија, хрватскиот претседател Зоран Милановиќ одлучил дека моментот е вистински за геополитика. “Хрватска всушност нема непријатели – освен Србија, со која не може да ги нормализира односите,” рекол Милановиќ. Свечено место, свечена изјава – само пораката не беше свечена.

Ова не е прв пат Милановиќ да пука во правец на Белград. Хрватскиот претседател одамна ја изградил репутацијата на провокатор кој зборува она што другите дипломати внимателно избегнуваат. Понекогаш тоа е освежувачко. Понекогаш е само деструктивно. Оваа изјава поотежнува работата на оние во Загреб кои навистина се обидуваат да ги подобрат соседските односи.

Хрватска и Србија имаат незатворени рани – тоа е факт кој никој не го спори. Прашањето е дали вакви јавни изјави помагаат или само продлабочуваат. Секој нов потпал го успорува нормализирањето, а двете земји се членки или кандидати на ЕУ – организација чија основна логика е токму таа нормализација.

На Балканот лидерите знаат дека домашните поени се освојуваат со тврди изјави за соседите. Кратко, ефикасно, популарно. Милановиќ е мајстор на тоа. Само штетата останува – долга и тивка – по секоја прес-конференција.