Кралевите обично се движат низа кордони, протокол и однапред измерено растојание од толпата. Затоа сликата од Џедбург во шкотскиот пограничен крај е толку невообичаена: кралот Чарлс Трети, на 77 години, во беспрекорно сиво одело, застанат на неколку метри од дваесетина кркорести мажи што се фрлаат еден врз друг во кал за една топка.

Поводот беше стар шкотски обичај – традиционалната улична игра со топка, во која нема ни правила ни граници онакви како што ги знае модерниот спорт. Кралот го изведе церемонијалниот прв удар, ја пушти топката во игра, а потоа настана она за што никаков протокол не може да се подготви: играчите нагрнаа кон топката и се најдоа опасно блиску до монархот. Обезбедувањето реагира веднаш – направија заштитен круг околу Чарлс и го повлекоа наназад додека грмушката тела се тркаше по земјата.

Заврши без инцидент. Кралот остана мирен, продолжи да гледа и да разговара со учесниците, а претседателот на клубот подоцна раскажа дека „кралот не престануваше да се смее колку е груба играта”. Пред тоа, Чарлс се пошегувал дека на теренот нема баш многу мерки за „здравје и безбедност”.

Има нешто разоружувачки во сцената. Институција стара со векови, обучена да контролира секој кадар, наеднаш се соочува со обичај уште постар од неа – и мора да отстапи чекор назад. Обезбедувањето си ја заврши работата, но токму тоа отстапување накратко ја покажа монархијата онака како што ретко се дозволува да се види: не како недопирлива слика, туку како старец во сиво одело што се смее среде кал.