Полскиот државјанин Бартломеј Влоѓимјеж Краковјак денес призна дека ги оскрнавил статуите на Богородица и го запалил надворешниот олтар на црквата „Свети Јаков” во Меѓугорје. Мотивот што го наведе пред Судот на БиХ е поинтересен од самото дело: тврди дека укажувањата и изјавите на видовитите се измама и дека сакал да го сврти вниманието на јавноста кон тоа.

Рочиштето траело околу 45 минути. Обвинителството на БиХ побара притвор поради опасност од бегство и повторување на кривичното дело. Според неговата адвокатка Даниса Гачанин, Краковјак „во суштина ги призна дејствијата, но се држи до својот став и уверување и до причините поради кои ги стори. Тоа е негово уверување и разочарување по истражувањето и собирањето докази во Меѓугорје. Немал намера некого да повреди, туку сакал да ги покаже своите видувања.”

Не афект, туку план

Обвинителството тврди нешто друго – дека не постапувал импулсивно, туку дека кривичните дела ги планирал неколку месеци. Ниту одбраната ниту самиот Краковјак не се противеле на одредувањето притвор. Според изнесеното на судот, тој не се кае и рекол дека сè би повторил.

Товарен е за оштетување или уривање верски објекти, за поттикнување национална, расна и верска омраза, раздор и нетрпеливост, и за нарушување на јавниот ред и мир. Уапсен е во вторник нешто пред 13 часот во местото Церно кај Љубушки. Според судот, притворот може да трае до 28 август 2026 година или до поинаква одлука, а одбраната има право на жалба во рок од 24 часа – жалбата не го одложува извршувањето.

Најнеудобниот дел од приказната не е вандализмот. Тоа е дека човекот што го запалил олтарот со години бил дел од самото место. Краковјак редовно доаѓал во Меѓугорје, а вниманието на јавноста прв пат го привлекол во 2017 година кога пешки тргнал од Варшава кон херцеговското поклонение. Неговата приказна за тешко детство, зависности, депресија, обид за самоубиство и обраќање подоцна беше прикажана во документарно-игран филм на полскиот режисер Јан Собјерајски.

Истиот режисер на општествените мрежи, кратко по вандализмот, напиша дека лично го познава Краковјак и неговата животна приказна. Појасни дека 31-годишникот се соочувал со сериозни психички проблеми и животни кризи, дека повеќепати разговарал со него и се обидувал да го наговори да побара психолошка помош.

Значи, човек за кого барем еден близок јавно вели дека години наназад молел за помош, завршува со канистер пред олтар. Кривичниот суд ќе го реши она што го може – дали делото е сторено и каква казна следува. Она што никој нема да го отвори на тоа рочиште е како еден поклоник со документирана психичка криза стигнува до планирање што трае месеци, а никој по патот не реагирал.