Петнаесет пожари на отворено регистрирани до 18 часот. Дваесет и три за целото деноноќие. Тоа не се бројки од извештај за некоја катастрофална година – тоа е обичен августовски вторник во Македонија, каков што го соопшти Центарот за управување со кризи.

Двата најупорни огна вечерва останаа активни. Едниот кај месноста Видуш во близина на селото Драгов Дол, Општина Македонски Брод, каде горат ниска вегетација, нискостеблеста шума и грмушки. Вториот е на планината Огражден, во Општина Ново Село – таму пламенот прво зафатил депонија, па преминал на мешана деградирана шума. Пожарот на градската депонија во Делчево е ставен под контрола.

Списокот на изгаснатите е долг и звучи како географија на цела држава: Блатец во Виница, Света Петка во Штип, Горенци во Центар Жупа, Бачинци во Кичево, Милетино во Брвеница, Долна Лешница во Желино, Слатина во Теарце, Трубарево во Гази Баба, Долно Свиларе во Сарај. Утрото пред тоа гореше и во кумановската населба Средорек.

Депониите не се запалија сами

Обрнете внимание колку пати во тој список се појавува зборот „депонија”. Делчево. Ново Село. Крива Паланка. Арачиново. Тоа не е шумски пожар предизвикан од сушна вегетација и висока температура – тоа е ѓубре кое гори затоа што некаде не е решено каде и како се одлага. Огнот потоа поминува на шумата и станува „пожар на отворено” во статистиката.

Официјалното објаснување е секогаш исто: високи температури, исушена вегетација, мал извор на оган кој брзо се шири. Точно е. Но исушената вегетација не пали сама себе, а депонија која се разгорува четврти пат во една недела не е временска непогода – таа е нечија ненаплатена сметка за неуредено ѓубриште.

Пожарникарите и екипите на терен ја сработија својата работа – од 23 пожари за деноноќие, дваесет се изгаснати. Прашањето не е за нив. Прашањето е зошто секое лето истата држава со истите летни температури повторно се изненадува, и колку години уште треба да поминат за да престанат да горат депониите.