Општина Куманово сакаше да се задолжи со 1,6 милиони евра кај комерцијални банки. Државниот инспекторат за локална самоуправа утврди дека постапката не е во согласност со законот и најави решение за запирање на примената на прописот.

Одлуката за долгорочно задолжување Советот на Општина Куманово ја донесе на 1 јули, а мнозинството ја изгласа сумата од 100 милиони денари наменета за набавка на камиони за отпад и за поставување фотонапонски системи. На 27 јули до Инспекторатот стигна барање да се испита законитоста на постапката, а на 4 август беше составен записник од вонредниот инспекциски надзор.

Наодот е дека одлуката не е во согласност со член 20 од Законот за финансирање на единиците на локалната самоуправа – конкретно, дека пред донесувањето на одлуката не била спроведена јавна расправа во општината за проектот и условите за неговото финансирање.

Двете верзии на истата постапка

Координаторот на советничката група на опозицијата, Томица Илиќ, соопшти дека Инспекторатот ќе изготви решение за запирање на примената на прописот и дека предметот ќе оди понатаму.

Градоначалникот Максим Димитриевски, пак, тврди дека постапката за задолжување е целосно законска, а тврдењата ги нарекува злонамерни, неточни и манипулативни. Неговиот аргумент е дека задолжувањето е повеќефазен процес: одлуката на Советот е само предуслов, а јавната расправа – според него – треба да се одржи откако ќе бидат познати условите на кредитот, не пред тоа. Општината најави детален приговор против наодот на државниот инспектор.

Двете страни се јасни. Едната вели дека расправата се одржува пред одлуката, другата вели дека се одржува после. Проблемот е што законот, ако вреди нешто, треба да има само едно значење – и точно затоа постои Инспекторат, кој сега го кажа своето.

Она што најмалку го интересира кумановецот е кој е во право во партиската расправа. Него го интересира дали ќе има камиони за ѓубре и дали за нив ќе плаќа четиринаесет години. Тоа е сумата – 1,6 милиони евра земени од банка, а вратени од локалниот буџет, односно од неговиот џеб. Јавната расправа што недостасувала не е формалност: таа е единственото место каде тој можел да праша што точно се купува и по која цена.