Во сабота вечер кај Белата куќа во Вашингтон, помеѓу 17-та улица и Пенсилванија авенија, се случи инцидент кој повторно ја извади на површина дискусијата за психичкото здравје во Соединетите Држави. 21-годишниот Насир Бест, опишан од полицијата како “емотивно нарушено лице”, приоди до безбедносниот контролен пункт, извади пиштол и испука кон офицери и агенти на Тајната служба.

Безбедносниот одговор беше брз. Бест е застрелан на лице место и подоцна прогласен за мртов. Доналд Трамп, кој беше во резиденцијата во моментот на пукањето, е безбеден и остана во заштитена локација сѐ додека ситуацијата не беше решена. Еден случаен сведок е ранет, при што уште не е јасно дали го погодиле куршумите на нападнувачот или на одговорните органи.

Подлабокото во оваа приказна е во биографијата на нападнувачот. Бест, според медиумите, тврдел дека е Исус Христос. Во 2025-та веќе беше уапсен затоа што се обидел да влезе во друг контролен пункт на Белата куќа со истата изјава. Тогаш беше пуштен и упатен на психијатриска проценка. Имал и налог за држење растојание од резиденцијата. Сепак – година подоцна, со пиштол, се појавил на истото место. Со ист резултат, но овој пат без втора шанса.

Прашањето кое психијатарите и експертите за безбедност со години го поставуваат: каква е улогата на системите за следење на луѓе со сериозни ментални нарушувања, ако истиот човек може да направи две скоро идентични инциденти во рок од една година? Одговорот е досаден – системите се преоптоварени, недофинансирани и фрагментирани меѓу државни и федерални нивоа. Слични приказни се случуваат секоја недела во помали градови без публика. Овој пат – кај Белата куќа, со претседател внатре. Тоа е доволно за вест. Но и за прашање што долго време одекнува без одговор.