Të shtunën në mbrëmje pranë Shtëpisë së Bardhë në Uashington, mes Rrugës 17 dhe avenysë Pensilvania, ndodhi një incident që sërish nxori në sipërfaqe diskutimin për shëndetin psikik në Shtetet e Bashkuara. 21-vjeçari Nasir Best, i përshkruar nga policia si "person emocionalisht i çrregulluar", iu afrua një pike kontrolli sigurie, nxori një pistoletë dhe qëlloi drejt oficerëve dhe agjentëve të Shërbimit Sekret.

Reagimi i sigurisë ishte i shpejtë. Besti u qëllua në vendngjarje dhe më vonë u shpall i vdekur. Donald Trump, që ishte në rezidencë në momentin e të shtënave, është i sigurt dhe qëndroi në një vend të mbrojtur derisa situata u zgjidh. Një dëshmitar i rastësishëm është lënduar, pa qenë ende e qartë nëse atë e kanë goditur plumbat e sulmuesit apo të organeve përgjegjëse.

Më e thellë në këtë histori është biografia e sulmuesit. Besti, sipas mediave, pretendonte se është Jezu Krishti. Në vitin 2025 tashmë ishte arrestuar sepse u përpoq të hynte në një pikë tjetër të kontrolluar të Shtëpisë së Bardhë me të njëjtën deklaratë. Atëherë u lirua dhe u dërgua për vlerësim psikiatrik. Kishte edhe urdhër për të mbajtur distancë nga rezidenca. Megjithatë - një vit më vonë, me pistoletë, u shfaq në të njëjtin vend. Me të njëjtin rezultat, por këtë herë pa shans të dytë.

Pyetja që psikiatrët dhe ekspertët e sigurisë e bëjnë prej vitesh: çfarë roli kanë sistemet për mbikëqyrjen e njerëzve me çrregullime serioze mentale, nëse i njëjti njeri mund të bëjë dy incidente gati identike brenda një viti? Përgjigja është e mërzitshme - sistemet janë të mbingarkuara, nën financim dhe të fragmentuara mes niveleve shtetërore dhe federale. Histori të ngjashme ndodhin çdo javë në qytete më të vogla pa publik. Këtë herë - pranë Shtëpisë së Bardhë, me presidentin brenda. Kjo është mjaft për lajm. Por edhe për një pyetje që prej kohësh jehon pa përgjigje.