Со три илјади евра не се реновира, туку се бира: дизајнер ги наведе двете интервенции што вредат

Прашањето што секој си го поставува пред да почне: имам три илјади евра, што да реновирам? Ентериерниот дизајнер Давид Гонзалез го дава единствениот одговор што има смисла – со три илјади не се реновира, туку се бира. „Со 3.000 евра во моментов не би се обидувал многу да реновирам, буџетот би го концентрирал на две многу видливи интервенции.“

Тоа е совет што целата индустрија околу реновирањето не сака да го чуе, затоа што живее од спротивното – од тоа да ти каже дека сè оди заедно и дека помалку нема смисла.

Четирите работи што навистина ја менуваат куќата

Гонзалез ги набројува: ѕидови, осветлување, врати и под. Сето друго доаѓа после. И додава правило што вреди да се запише: „Не станува збор за менување многу работи, туку за менување на оние што најмногу се гледаат.“

Ѕидовите се на прво место, но не како што повеќето мислат. „Јас би избрал да работам на ѕидовите, но не само да ги бојам во бело: би внесол боја, некоја молдура или добро избрана тапета.“ Цената за таа ставка оди од 2.500 до 6.000 евра, зависно од површината. Молдурите и тапетите, поставени на вистинското место, според него можат целосно да ја сменат перцепцијата за станот.

Светлото е најевтината голема промена

Осветлувањето чини од 500 до 1.000 евра и е единствената ставка на списокот што за тие пари го менува целиот простор. Не станува збор за нова инсталација – станува збор за тоа каде паѓа светлото и колку е топло. Тоа е она што луѓето го чувствуваат кога ќе влезат во соба и велат дека им е пријатно, без да знаат зошто.

Вратите: лакирај пред да фрлаш

„Вратите имаат огромна визуелна тежина“, вели дизајнерот. Ако вратата е добра, лакирањето чини од 300 до 500 евра по врата и е една од најисплатливите интервенции воопшто. Ако не вреди да се спасува, нова врата со поставување оди од 500 до 1.000 евра. Разликата е двојна, а резултатот често е ист – па првото прашање е дали старата воопшто е лоша.

Кујна и бања без рушење

Ажурирањето на кујната со задржување на постојните елементи – нови фронтови, рачки, работна плоча и осветлување – чини од 3.000 до 9.000 евра. Освежувањето на бањата без рушење, со нов мебел под лавабо, огледало, батерии и светло, оди од 2.500 до 7.000. И во двата случаја логиката е иста: се менува тоа што се гледа и се допира, а не тоа што е зад ѕидот.

Каде не смее да се штеди

Тука Гонзалез е категоричен и вреди да се сфати сериозно: не се штеди на инсталации и на работна рака. „Лоша инсталација на крајот излегува многу скапо.“ Тоа е реченицата што секој што еднаш имал протечена цевка зад нова плочка ја разбира без дополнително објаснување.

Значи со три илјади: околу 2.000 до 2.500 за ѕидовите и 500 до 1.000 за светло. Две ставки. Ништо не се урива, ништо не се менува во темел.

Кај нас реновирањето обично почнува со рушење затоа што рушењето е видливо и создава чувство дека нешто се случува. По неколку месеци парите се потрошени на работи што никој не ги гледа, а собата и понатаму изгледа исто. Дизајнерот всушност го кажува спротивното: почни од она што окото го фаќа за две секунди, а зад ѕидот влегувај само кога навистина мора.