Општина Аеродром петта година по ред им дели таблети на четвртоодделенците. Годинава се обезбедени 830 уреди, за учениците од сите основни училишта на нејзина територија, со средства од општинскиот буџет. Заедно со нив, како што најави градоначалникот Дејан Митески, се обезбедени и 7.500 бесплатни училишни униформи.

Поделбата се одвиваше во ООУ „Љубен Лапе“, а покрај градоначалникот присуствуваше и министерката за образование и наука Весна Јаневска.

„Треба да се воведат и во други општини“

Реченицата на министерката е точна и токму затоа е незгодна. Јаневска изрази надеж дека вакви мерки ќе се воведат и во други општини, затоа што директно придонесуваат за создавање еднакви можности за секое дете.

Проблемот е што „еднакви можности“ во моментов зависат од поштенскиот код. Дете од четврто одделение во Аеродром добива таблет затоа што неговата општина има буџет и програма. Дете од четврто одделение во општина со послаб буџет не добива ништо, иако седи во иста држава, учи по иста програма и полага исти испити.

Тоа не е критика на Аеродром. Општината прави нешто конкретно со сопствени пари, и тоа веќе пет години. Критиката е кон логиката во која дигиталната опрема за основно образование е локална одлука, а не национален стандард.

160 училишта од централно ниво

Јаневска нагласи дека Владата во изминатите две години обезбедила компјутерска опрема, нови интерактивни табли и мрежна инфраструктура за безбеден безжичен интернет во над 160 училишта.

Тоа е инвестиција што ја покрива инфраструктурата – мрежата, таблата, врската. Уредот во рацете на детето останува на општината, ако општината може.

Затоа кај нас едно исто дигитално образование изгледа сосема различно на дваесет километри растојание. Некаде има таблет и униформа, некаде има интерактивна табла и ништо друго.

Министерката вели дека е полесно кога централната власт и општините работат во иста насока. Точно е. Но иста насока не значи иста опрема – а разликата ја плаќаат децата од општините кои немаат буџет за годишна програма.