Индустриското производство во јули 2026 година било за 1,3 проценти повисоко отколку во истиот месец лани. Премиерот Христијан Мицкоски веста ја прими како потврда: „Индустриското производство во овие услови е исклучително значаен податок и неговиот раст, посебно во вториот квартал кој што е над 3%, мислам дека е негде околу 3,4%, но уште повеќе радува фактот што преработувачката индустрија расте.“

Реченицата е точна. Проблемот е што плус 1,3 отсто е збир, а под збирот има бројки кои одат во сосема спротивни насоки.

Што расте, а што тоне

Според Државниот завод за статистика, преработувачката индустрија навистина пораснала – за 3,4 проценти. Но истовремено рударството паднало за 5,9 отсто, а снабдувањето со електрична енергија, гас, пареа и климатизација за 19,5 отсто.

Кај главните индустриски групи разликата е уште поголема. Интермедијарните производи без енергијата пораснале за 9,2 проценти. Енергијата паднала за 22,2 проценти. Вадењето јаглен и лигнит е намалено за 38,2 проценти.

Со други зборови, преработувачката индустрија влече нагоре толку силно што ги покрива двоцифрените падови под неа, и на крајот индексот излегува во плус.

Каде е реалниот пад

Извештајот на МЕПСО дава поконкретна слика. Во јули електраните приклучени на преносната мрежа произвеле 283,9 гигават-часови, наспроти 409,9 гигават-часови во јули 2025 година. Тоа е намалување од околу 31 отсто.

Најголемата разлика доаѓа од термоелектраните – од 281,3 на 144,6 гигават-часови, односно околу 49 отсто помалку. Хидроелектраните, спротивно, го зголемиле производството за околу 16 отсто.

Важно е да се каже што овие бројки не докажуваат. Од достапните извештаи не може да се утврди колкав дел од падот е поради планирани ремонти, колкав поради пониска побарувачка, колкав поради расположливоста на термоблоковите или снабдувањето со јаглен. Не докажуваат ни дека државата останала без струја – според МЕМО, во јули домашното производство во однос на нето-потрошувачката имало учество од 100 проценти.

Годината не е линија нагоре

Она што најмалку се спомнува е трендот. Во јануари индустриското производство падна за 6,6 отсто, во февруари за 4,2. Во март порасна за 3, во април за 7,6. Во мај повторно пад од 2 отсто, во јуни раст од 6,5, во јули раст забавен на 1,3.

Вкупниот резултат за периодот јануари-јули е раст од 0,9 проценти. Помалку од еден процент за седум месеци.

Тоа е бројката која кажува најмногу, и таа не се појави ниту во едно соопштение. „Конечно е стабилизирана состојбата“ звучи посилно од „нула запирка девет“.

Пред грејната сезона, прашањата кои се поставуваат сами се тесни и конкретни: кои термоблокови работеле во јули, кои ремонти се завршени, колкави се резервите и производството на јаглен, и дали се договорени дополнителни количини електрична енергија. Одговорите на тие прашања вредат повеќе од кој било квартален процент.