Кога една влада почнува да зборува за тоа како „американскиот народ” ќе има корист од вештачката интелигенција, вреди да се праша кој точно ќе ги држи акциите. Според CNBC, администрацијата на Доналд Трамп преговара за сопственички удел во OpenAI – истиот модел по кој лани државата веќе зеде 10 проценти од производителот на чипови Intel.

Трамп во петокот најави дека разговарал со ВИ-компании за аранжмани каде „пакети би можеле да им се дадат на јавноста, па американскиот народ во суштина станува партнер со компаниите”. Дел од тие акции, тврди CNBC, би одел во таканаречен „Фонд за јавно богатство” што самата OpenAI неодамна го предложи – со идеја приходите да се делат директно на граѓаните.

Звучи дарежливо. Но тука е и ситниот печат: според Bloomberg, извршниот директор Сем Алтман бара државни сопственички удели во големите ВИ-компании уште од почетокот на 2025 година. Со други зборови, иницијативата не дојде од владата што сака да го заштити народот, туку од компанија што бара државата да влезе како партнер. А партнер со државата ретко потоа банкротира.

Идејата неочекувано доби поддршка и од левицата. Сенаторот Берни Сандерс оваа недела предложи еднократен данок од 50 проценти што OpenAI, Anthropic и xAI би го платиле преку пренос на акции, со аргумент дека тоа би ѝ дало на јавноста „директна улога во одредувањето на иднината на оваа технологија”.

Не сите се воодушевени. Дејвид Сакс, поранешен советник на Трамп за ВИ и крипто, предупреди дека ваквиот потег би ја „забрзал спојувањето на корпорацијата и државата кон кое и онака веќе се лизгаме”. А поранешниот вработен во Microsoft, Даре Обасанјо, го кажа гласно тоа што мнозина го мислат: „Темелите веќе се поставуваат за државно спасување на OpenAI.” Прашањето не е дали народот ќе биде партнер – туку кој кого спасува, и со чии пари.