Грчкиот пастицио е лазања без италијански пасош – макарони, мелено месо, и дебел слој бешамел кој се претвора во златно-кафена кора во рерната. Јадење со цимет, мускатно оревче и каранфилче во сосот, кое не личи на ништо друго, и кое во грчките куќи се прави за празник, не за секој вторник.

Историјата е помладa отколку што се мисли. Бешамелот не е традиционално грчка состојка – го воведе во грчката кујна готвачот Николаос Тселементес во раниот 20-ти век, по враќањето од студии во Виена и Париз. Тој е и причината зошто бешамелот, кој технички е француски, денес е препознатлив грчки. Класиците на културата мигрираат.

Рецептот за четворица е едноставен. 400 грама долги шуплави макарони (пастицио бр. 2 или букатини), 500 грама мелено месо (телешко или јагнешко), кромид, конзервиран домат, половина чаша црвено вино. За зачинот: половина лажичка цимет, мускатно оревче и каранфилче. За бешамелот: 1 литар млеко, 80 грама путер, 80 грама брашно, 2 жолчки. Сирење за врв.

Техниката е тоа што го дели добриот пастицио од обичен. Аки Петрецикис, грчки шеф со милион следбеници, инсистира: “Бешамелот треба да е густ но течен и свилен, постигнат со путер и жолчка на крајот.” Џејми Оливер препорачува месото да се остави малку да се карамелизира, и квалитетно црвено вино. Дајан Кочилас, авторка на грчката кулинарска библија, додава трик: помешајте го пасатот со рендано сирење и белок од јајце – резултатот се чисти, цврсти парчиња по сечење.

За балканската кујна пастицио е блиска роднина. Истата логика како нашата мусака, но со пасат наместо компир. 180°C, 35-40 минути, и оставете го да се одмори пред да се сече. Не сечете врело – се распаѓа. Не сечете студено – губи го сјајот. Топло-млако, како што се сече и баба – тоа е граничната линија помеѓу јадење и состојба.