Пратеникот Антонио Милошоски ги обвинува јавните обвинители Ислам Абази и Катерина Коларевиќ дека намерно ги исфрлиле извештаите на Државниот завод за ревизија (ДЗР) од истрагата за купувањето мазут вредно 167 милиони евра за ТЕЦ Неготино. Со други зборови – според Милошоски, ова не е истрага. Тоа е симулација.

Главните тврдења на Милошоски се конкретни. Прво, обвинителите се потпреле на изјави од „непрофесионални и некомпетентни” лица, наместо на формалните извештаи на ДЗР. Второ, ДЗР во 2024 година утврдил дека мазутот доаѓал од друг снабдувач отколку оној што бил договорен помеѓу ЕСМ, термоелектраната и одобрениот вендор. Трето, техничките служби на ЕСМ утврдиле присуство на нечистотии во мазутот, што предизвикало проблеми во опремата на термоцентралата.

И покрај сите овие документирани проблеми, изменет договор го зголемил вкупниот износ на 167 милиони евра. Милошоски бара Советот на јавните обвинители да испита дали обвинителите направиле пропуст или намерно ги игнорирале документите. „Јавноста ја заслужува вистината”, изјави тој.

Од другата страна на дискусијата, обвинителката Коларевиќ изјави дека техничките претставници на ЕСМ и ТЕЦ Неготино во март 2026 година сведочеле дека процедурите биле правилни и договорите целосно почитувани. ЕСМ најави жалба, тврдејќи дека техничките кадри немаат економска експертиза за да оценуваат финансиска штета.

Балканот овој тип случаи ги знае напамет. Енергетска компанија купува гориво од нерегистриран снабдувач, ДЗР пишува извештај, обвинителство „истражува” неколку години, потоа целата работа замолчува. Но 167 милиони евра не се ситна штета. Тоа е речиси 10.000 евра по македонски граѓанин кои некој ги испрати во туѓ џеб и никој не одговара. Каде се тие пари сега? И зошто ваквите истраги во Македонија секогаш завршуваат како „технички пропуст” без виновник?