Skip to content

Кан без црвен тепих: стариот град Le Suquet, манастирското вино на Сент-Оноре и пазарот од 1934-та

1 мин. читање
Сподели

Кан е во моментов окупиран од 79-тото издание на Кинскиот фестивал – до 23 мај. Но кога ѕвездите ќе си заминат и црвениот тепих ќе се собере, овој град на Француската Ривиера останува нешто многу повеќе од сцена за фотографирање. И токму тогаш е најубав.

Двокилометарскиот Ла Кроазет е најпознатата дестинација. Хотели, ресторани, плажи, продавници – сè едно покрај друго, со поглед на Средоземно Море. Но вистинскиот шарм на Кан се крие во Le Suquet, средновековниот стар град на ридот. Калдрма, пастелни фасади, тесни улички кои бараат да се прошета пешки, без план. На врвот стои Музејот Ла Кастр, сместен во кула од 12-ти век, со поглед што ги покрива целиот залив.

Кој сака храна, оди на Пазарот Форвил. Отворен од 1934 година, со провансалски сирења, маслинки, рибни производи и местни специјалитети. Тука купуваат и локалните готвачи и туристите кои сакаат да земат нешто за пикник. Шетај назад до Стариот Пристан (Vieux Port) – таму се закотвени јахтите, и на едниот крај се Палатата на фестивали со славната Алеа на ѕвезди, односно повеќе од 300 печати од раце на филмски звезди.

За пазарирање – Rue d’Antibes, главната трговска улица. Помеѓу луксузните бутици и редовните французки брендови. Не очекувај подеми – Гучи и Шанел чинат исто колку и во Париз. Очекувај атмосфера, шанк за чаша вино во меѓувреме, и француско попладне без брзање.

Дваесет минути со ферибот од пристанот и стигнуваш на островите Сент-Маргарит и Сент-Оноре – дел од Лериновскиот архипелаг. Сент-Маргарит беше затвор за Маж со железна маска, мистериозниот затвореник од 17-ти век. Денеска Форт Ројал е музеј. Сент-Оноре, пак, е сè уште активен бенедиктински манастир со вино кое монасите го прават и продаваат – и тоа добро вино.

Кинематографската историја на градот ја носи Хотел Карлтон, познат по сцените од Catch a Thief на Алфред Хичкок со Грејс Кели. Стои на Ла Кроазет како споменик на ера кога Кан беше синоним за гламур без иронија. Не мораш да преноќиш таму – кафе на терасата чини четворица евра помалку отколку соба, и сцената е иста.

Кан после фестивалот е она што Кан навистина е – мирен медитерански град со подсилен сјаин од историјата. Доаѓаш по 23 мај, ритамот се намалува, цените исто. И ги имаш сите тие места без редици и без црвени теписи во патот.