ClickUp, американски стартап за софтвер за организација на работни тимови, минатата недела отпушти 22 проценти од вработените. И тогаш направи нешто необично: го прогласи отпуштањето како „радикална прегратка на вештачката интелигенција”, а не како мерка за намалување на трошоците.

Извршниот директор Зеб Еванс, во објава на X, рече дека заштедите од редукцијата ќе одат во оние кои остануваат. „Ќе воведеме платни рамки од милион долари. Ако создаваш огромно влијание користејќи ВИ, ќе бидеш платен надвор од традиционалните рамки.” Превод: помал тим, повисоки плати, и автономна вештачка интелигенција која ги работи задачите наместо луѓе.

ClickUp веќе има околу 3.000 интерни ВИ-агенти кои извршуваат комплексни задачи. Вработените не ја работат самата работа повеќе – тие ги насочуваат агентите и потоа го проверуваат резултатот. Целта на Еванс е компанијата да стане „100x организација” – десет илјади пати поефикасна со помал број луѓе.

Бројките околу ова движење се конфузни. Според неодамнешно истражување на Gartner, 80 проценти од компаниите кои користат автономна технологија отпуштиле работници. Но истото истражување откри дека намалувањето на работната сила не значи нужно подобри финансиски резултати. Со други зборови: ВИ е изговор за отпуштање, не докажан мотор на профит.

Дури и кога ClickUp тврди дека вистински гледа продуктивност од ВИ-агентите, треба да се прашаме: што ако оваа продуктивност не се појави во книгите за следната година? Што ако „100x организацијата” се покаже како 5x организација со 22 проценти отпуштени луѓе кои нема да се вратат?

Постои уште една, многу повеќе симболичка приказна: Polsia, едногодишен стартап со еден вработен, основачот Бен Брока. Тој автоматизирал сè со ВИ. Привлече 30 милиони долари на проценета вредност од 250 милиони. Ако ова е иднината на работата, тогаш петмина основачи ќе вработат петмина инженери, и сите други остануваме надвор од играта. Тоа не е иднина – тоа е катастрофа со подобар маркетинг.