Српската Безбедносно-информативна агенција (БИА) официјално го предупредила претседателот Александар Вучиќ да не патува во Црна Гора – со образложение дека таму се наоѓа Радоје Звицер, водач на озлогласениот кавачки клан, што претставувало закана за неговиот живот.

Вучиќ планираше посета на Тиват на 5 јуни, по повод Самитот ЕУ – Западен Балкан. Според наводите, агенцијата дошла до информација дека Звицер моментално е во Црна Гора, па оттаму и апелот: одложете го патувањето.

Реакцијата на претседателот беше сè освен повлекување. Преку Инстаграм порача дека ниту е исплашен, ниту го фасцинираат заканите, додавајќи дека единственото за што се грижи е како народот подобро да живее. Претседателката на Собранието Ана Брнабиќ потврди дека Вучиќ „не сака ни да чуе” за откажување.

Тука вреди да се застане и да се праша – колку од оваа драма е реална безбедносна закана, а колку режија за домашна публика? Тешко е да се занемари тајмингот: предупредување за атентат точно пред самит на кој присуството само по себе е политичка порака. Кога претседател јавно одбива да го послуша сопствениот безбедносен апарат, тоа ретко е само храброст – почесто е пресметка.

Што и да е вистината, сликата што останува е позната балканска: лидери што од секоја закана прават спектакл, разузнавачки служби чии „сознанија” се пласираат преку медиуми, и регион во кој дури и одењето на аеродром станува геополитички настан. Балканот повторно докажува дека кај нас и патниот лист е политика.