Малку кујни на светот балансираат толку многу спротивности на една чинија како тајландската. Слатко, солено, кисело, горчливо и луто – сето тоа истовремено, во ист залак. И спротивно на репутацијата дека е сложена, голем дел од неа се прави дома за дваесетина минути, ако ги имаш вистинските состојки и трпение за првиот обид.

Срцето на тајландскиот вкус не е во некоја мистична техника, туку во неколку состојки што менуваат сè. Лимонската трева дава цитрусен здив, галангалот – корен сличен на ѓумбирот – носи смолеста острина, листовите од кафир лимета мирисаат на нешто што не може да се опише, а тајландскиот босилек (поинаков од медитеранскиот, со нота на анасон) се додава на крајот за да остане свеж. Рибиниот сос дава умами, тамариндот – онаа карактеристична кисело-слатка позадина.

За почеток, неколку класици вредат напор. Том Ка Гај е кремаста супа од кокос со пилешко, доволно благородна за гости, а едноставна за дома. Сом Там, салата од зелена папаја, се толчи во аван и игра на сите вкусови одеднаш. Пад Тај со ракчиња – оризови резанки со јајце, ’ртки, кикиритки – е веројатно најпознатото тајландско јадење на светот. А за оние што сакаат риба, лосос во црвено кари со кокосово млеко е готов побргу отколку што мислите.

Техниката, ако воопшто може да се нарече така, се сведува на слоевитост. Се почнува со кари-паста од лути пиперки, лук, галангал и зачини; свежите билки се фрлаат последни, додека кокосовите супи само крчкаат, не вријат силно. Брзото пржење на висока температура го прави остатокот.

И не е само вкусот – тука има и здрав бонус. Зеленчукот носи витамини и минерали, галангалот помага на варењето, лимонската трева смирува, а лутите пиперки ја разбрануваат циркулацијата. Со други зборови, тоа е една од ретките кујни каде „вкусно” и „корисно” не се караат на иста чинија.