Премиерот Христијан Мицкоски повторно ја отвори најтешката тема во македонската политика – барањата на Бугарија. Неговата порака е дека тие барања не се нови: исти се како во 2022 година, истите што претходната власт веќе ги прифатила. Само што овојпат, тврди тој, со уставните измени не се затвора прашањето, туку се отвора Пандорината кутија.

„Ова отвора Пандорина кутија”, изјави Мицкоски. „Следи акциски план, потоа работата на историската комисија, потоа Протокол 2, со уште околу петнаесет дополнителни барања што државата треба да ги исполни.” Со други зборови – уставните измени не се крај, туку прв чекор по кој доаѓаат уште петнаесет.

Во срцето на спорот, како и секогаш, е идентитетот. „За нас Гоце Делчев е дел од македонскиот идентитет, за нив е бугарски. Илинденското востание е дел од нашиот идентитет, тие го нарекуваат Преображенско”, потсети премиерот. Тоа се разлики што не се решаваат со потпис, а сепак токму потпис се бара.

За средбата на претседателката Сиљановска-Давкова со бугарската в.д. претседателка Јотова во Софија, Мицкоски беше воздржан: „Навистина не знам што би можел да очекувам.” Истовремено повтори дека лично сака добри односи со соседите, но како премиер ќе го штити идентитетот – принцип кој го нарече „двонасочна улица”.

Тука е и она што секој граѓанин веќе го знае од искуство. Секоја влада ветува дека таа ќе го заштити идентитетот, секоја опозиција тврди дека другата го продава. А Бугарија, во меѓувреме, само ја држи истата листа барања и чека. „Не ветуваме чуда, бидејќи не сме чудотворци”, рече Мицкоски. Можеби единствената искрена реченица во целиот процес – и единствената за која сите страни би се сложиле.