Мицкоски „маратон” кон ЕУ, фасада во Карпош падна по втор пат, Дебар без млади, Москва гори

Мицкоски ветува „маратон”, СДСМ прашува колку чинел роденденот

На прославата за 36 години ВМРО-ДПМНЕ во Струмица, премиерот Мицкоски повторно повлече „црвена линија” за идентитетот и им порача на граѓаните да се подготват за маратон кон ЕУ. Маратонот, за разлика од рокот, има една особина – нема крај што може да се изневери. Кога ќе те прашаат зошто стоиме, секогаш можеш да кажеш дека уште трчаме. Веднаш потоа дојде и сметката: СДСМ праша колку чинела таа прослава со Дејвид Гета – 300.000, 500.000 или повеќе. Прашањето е легитимно дури и кога доаѓа од опозиција што и самата знае како се прави роденден.

Истиот ден, Уставниот суд ја укина одлуката на Тетово за имињата на улиците од 2007, а Бујар Османи го прогласи денот за „црн”. Зад имињата секогаш стои поголемо прашање за симболи – но малкумина прашуваат што мислат самите граѓани на Тетово. Од друг агол, истата државна каса беше тема и во Брисел, каде Мисајловски слушна притисок земјите да трошат повеќе за одбрана. Тие пари не доаѓаат од воздух – доаѓаат од истата каса од која се плаќаат платите и болниците.

Во Скопје, фасада од десеткатница во Карпош падна врз три автомобили – истата фасада што паднала и лани. Нема повредени, но тоа е среќа, не заслуга. На проблемот му било укажувано и оваа и минатата година, што значи дека ова не е несреќа туку најавена несреќа на која никој не одговорил. Истата немоќ да се спроведе правило што постои се гледа и кај такси-возачите што најавуваат протест поради диви таксиметри и возачи без лиценци – кога законот важи само за чесните, тогаш и не е закон, туку казна за нив.

Подалеку од Скопје, бројките зборуваат потивко но потешко. Гимназијата во Дебар запиша само 32 ученици од 238 места – лани во истиот рок биле 95. Кога едно училиште не може да наполни ни шеснаесеттина од местата, тоа не е проблем на училиштето, туку сигнал дека цел град ја губи својата следна генерација. Во меѓувреме, Струга одби стационар за улични кучиња од 523.000 евра – претпазливост со парите или само проблем турнат под тепих, бездомните кучиња нема да исчезнат само затоа што проектот е одбиен.

Војната што Кремљ ја нарекуваше далечна стигна до сопствениот праг: Москва гори под украински дронови, рафинерија погодена по втор пат за три дена, три аеродроми затворени. Сликата на сила почна да се распукува од повеќе страни. Од четирите ракети „Орешник” со кои Москва плашеше Европа, три се веќе потрошени, а една промашила, а земјата што лани извезе пет милиони тони бензин сега увезува гориво по море и стои во редици на пумпа. Кога една сила маршира со страв наместо со резултати, тоа обично е слабост спакувана како моќ.

Од другата страна на фронтот, цената ја плаќаат најмалите: почна евакуацијата на Днепропетровск, каде 3.800 деца мора да бидат изместени за еден месец. Кога евакуацијата на децата стане вест, тоа е моментот кога политиката веќе ги изневерила сите. А Русија најде начин да го заглуши Starlink – потсетник дека интернетот што го држеше украинскиот фронт поврзан е во туѓи раце, прашање што важи и за нас.

А во Вашингтон, Трамп ненамерно призна зошто попушти пред Иран – не стратегија, туку страв од тоа што ќе направи берзата. Еден од најмоќните луѓе на светот признава дека одлучувал гледајќи во графикони. Можеби целата игра отсекогаш била поситна отколку што ни ја продаваат – и тоа е, на чуден начин, потешкиот дел од денот: оние што ни кажуваат да бидеме мирни, и самите гледаат во истиот екран како и ние.