Сателитскиот интернет што го држеше украинскиот фронт поврзан се покажа како не толку недопирлив. Според руски извори, Москва развила систем за радио-електронско војување наменет да ги попречи комуникациите на Starlink – мрежата на сателити на Илон Маск.

Системот, како што се тврди, создава радио пречки во зони од околу 20 километри околу местото каде е поставен. Повеќе насочени антени на мобилни платформи можат истовремено да нападнат еден сателит или цела група, прекинувајќи ја врската со земните терминали. Целта не е да се уништи целиот Starlink – тоа би било научна фантастика – туку да се создадат локални зони каде дроновите, терминалите и комуникациите откажуваат токму во клучниот момент.

Воениот аналитичар што го коментира системот тврди дека ефектот е видлив на терен: на одделни правци каде украинските дронови редовно ги напаѓаа руските цистерни со гориво, возилата сега почесто стигнуваат до целта. Дури и украински специјалисти за електронско војување признаваат дека Русија значително ги подобрила своите анти-сателитски системи во последните две години.

Тука лежи нешто што го надминува овој фронт. Целата приказна за модерната војна се вртеше околу идејата дека приватната технологија – сателитите на еден милијардер – можат да наклонат рамнотежа. Сега се покажува дека секоја технолошка предност има свој рок на траење и свој противотров. За мал регион како нашиот, кој сè повеќе зависи од туѓи мрежи, сервери и сателити, прашањето е непријатно: што се случува кога инфраструктурата на која се потпираш е во туѓи раце, а некој друг го држи прекинувачот?