Кримот, полуостровот што Русија со толку гордост го зема во 2014-та, деновиве се соочува со многу поприземен проблем од геополитиката – недостиг на гориво. Пумпите се празни или со ограничено полнење, цените скокнаа, а незадоволството меѓу локалното население расте. Ситуацијата стана толку осетлива што самиот Владимир Путин побара на владина седница итно решавање на кризата.

Одговорот на Москва е показателен. Русија воведе целосна забрана на извоз на дизел, за да го пренасочи горивото кон домашниот пазар, и најави дека во јули ќе почне да увезува гориво од други земји. Земјата што се фали со огромни резерви на нафта – принудена да увезува гориво за сопствената територија. Официјалната верзија зборува за сезонска летна побарувачка, земјоделски работи и логистички притисоци.

Она што официјалната верзија внимателно го заобиколува е причината за која сите шепотат: украинските напади врз руски рафинерии, кои со месеци систематски ги погодуваат капацитетите за преработка. Кога велиш „логистички притисоци” наместо „ни ги гаѓаат рафинериите”, звучи многу помирно во извештајот до претседателот. Но празната пумпа не разбира дипломатски формулации.

За обичните жители на Кримот, чиј живот зависи од превоз, туризам и земјоделство, ова е директен удар токму во сезоната кога најмногу им треба гориво. И тука е иронијата што целата приказна ја обвиткува: полуостровот што требаше да биде трофеј на руската моќ, деновиве не може да си обезбеди ниту доволно дизел. Војната, како и обично, најпрво стигнува до резервоарот на обичниот човек – без разлика на која страна од фронтот се наоѓа.