Високото образование во земјава добива чистка каква што одамна не памети. Според најавите од Министерството, веќе се затворени 18 институти и една приватна школа поради незаконско работење, а под мониторинг се најмалку пет универзитети. Уште неколку институти се пред затворање. Министерката Весна Јаневска порача дека неправилностите ќе значат одземање акредитации.

Позади бројките стои поголема приказна. Со години во Македонија се знаеше дека дел од високото образование е фабрика за дипломи – институции што постојат само на хартија, акредитации издадени без покритие, студенти што плаќаат за титула, не за знаење. Ако сега некој навистина ги затвора, тоа е добредојдено. Прашањето е зошто им требаше толку долго и кој ги пуштил да работат толку години.

Од Министерството велат дека целта не е да се затвораат институции, туку да се воспостават повисоки стандарди за квалитет и да се почитуваат законските критериуми за акредитација. Агенцијата за квалитет во соработка со странски експерти прави евалуации. Дури и охридскиот студентски дом е под клуч. Звучи како ред што конечно се воведува – но во земја каде секоја власт „чисти” во образованието, вреди да се праша: чистка по критериум, или чистка по список?

Затворањето лоши институции е потег во право насока – но потребна е транспарентност. Кои институти, по кој критериум, што станува со студентите што веќе се запишани таму? Реформа без јасни правила лесно се претвора во пресметка. Македонскиот студент заслужува диплома што вреди нешто надвор од земјава – а тоа не се постигнува само со затворање, туку со систем во кој квалитетот се мери еднакво за сите, не селективно.