Вашингтон подготвува нов пакет санкции, но овојпат нишанот не се руските компании – туку сите што купуваат руска нафта и гас. Новата верзија на законот би му дала на Трамп можност да воведе царини до 100 отсто врз најголемите увозници на руска енергија. Со други зборови: не се напаѓа продавачот, се плаши купувачот.

Најголем притисок паѓа врз Кина и Индија, двете најголеми муштерии за руската нафта. Но списокот оди подалеку и удира поблиску до нас. За нафтата се споменуваат Словачка, Унгарија и Азербејџан. За гасот – Франција, Јапонија, Унгарија и Белгија. Тоа веќе не е приказна за далечни супер-сили, туку за држави што ни се соседи или партнери во Европа.

Механизмот има и вентил за бегство. Земјите каде рускиот гас е под 15 отсто од вкупниот увоз, и кои покажуваат дека постепено ја намалуваат зависноста, би можеле да добијат исклучок. Трамп, пак, си задржува право да ги одложи или откаже казните ако процени дека тоа е во интерес на САД. Значи, законот е и чекан и уцена во исто време – зависи кому и кога ќе се примени.

Пакетот не завршува со царини. Опфаќа и руски функционери, финансиски институции, енергетски проекти и таканаречената „сенка-флота” – бродовите што ги превезуваат руските суровини заобиколувајќи ги западните ограничувања. Целта е да се пресече дишењето на руската економија таму каде што најмногу боли: приходите од извоз.

Идејата зад законот ја водеа сенаторите Линдзи Грем и Ричард Блументал. По смртта на Грем, колегите го оживеаја предлогот со 26 потписници, но ја намалија првичната казна од 500 на 100 отсто царина – за да добијат поширока политичка поддршка. Уште еден пример како и најострите закани се крои според тоа колку гласови може да се соберат.

Стратегијата на Вашингтон е јасна: наместо да гони поединечни фирми, сака да ги растера најголемите купувачи на Русија и да ја натера Москва да продава по полоша цена или да намали производство. Логиката е студена, но ефикасна. Прашањето што останува за Европа – и за Балканот што сè уште грее на туѓ гас – е едноставно: кога големите ќе се степаат околу тоа кој смее да купува, кој на крајот ќе плати повисока сметка на шалтер?