За помалку од еден час, врз Киев паднаа околу 40 ракети од секаков тип. Не еден бран, не една серија – туку речиси сè што рускиот арсенал може да истрела наеднаш, собрано во 53 минути ужас над еден град кој веќе трета година учи да спие со едно уво отворено.

Според мониторинг-групите, во најинтензивниот момент забележани се над 40 лансирања за помалку од час. До 30 проектили „Искандер-М” и ракети од системот С-400 биле испукани од областите Брјанск и Курск. На нив се додаваат и до 12 хиперсонични ракети „Кинжал” од Курск и Ростов. Се очекуваа и дополнителни бранови крстосувачки ракети – но тоа останува непотврдено.

Пет населби во оган

Пожари избувнаа во пет градски населби. Едно лице загина, најмалку пет се повредени. Тешко настрада населбата Лукјановка, оштетена е и метро-станицата „Лукјановска”. Уништени се станбени згради, студентски дом, супермаркет, складишта и над десет возила. Гореа и складови во Бучанскиот дел на Киевската област.

За споредба – нападот од 2 јули користеше 24 балистички ракети и четири „Кинжали”. Сегашниот е речиси двојно посилен. Кога една бројка се удвојува за неполни три недели, тоа не е ескалација што се случува сама од себе – тоа е порака, испишана со ракети.

Што значи ова за нас

Лесно е ваквиот напад да се гледа како далечна вест од исток – уште еден ред бројки во хроника што трае предолго. Но секој ваков бран го поместува прагот на она што се смета за „нормално” во една војна на неполни илјада и петстотини километри од овде. И секоја таква нормализација прави следната да помине уште потивко.

Дали Европа ќе реагира поинаку овојпат, или повторно ќе се задоволи со соопштенија за „најостра осуда”? Балканот ги знае и „најострите осуди” – научивме дека тие ретко запираат ракета. Киев тоа сега го учи на најтежок можен начин.