Москва не е задоволна. Откако Македонија се приклучи на таканаречената „Коалиција на волните“, рускиот амбасадор во Скопје Дмитриј Зиков излезе со остра реакција: чекорот, вели тој, „на никаков начин не може да се нарече пријателски“, а Македонија со него презела „многу сериозни антируски обврски“.

Коалицијата, формирана во јануари во Париз со 35 земји-членки, е ставена на удар од руската дипломатија како „отворено антируски проект“ и „партија на војна“. Зиков повтори позната руска закана: секое распоредување воени контингенти на Коалицијата во Украина би претставувало странска интервенција и би ги направило тие единици легитимни воени цели. Порака што, спакувана во дипломатски јазик, сепак ѕвони како предупредување.

Интересен е и еден детал во тајмингот: Бугарија се повлече од Коалицијата во јули, истиот месец кога се приклучија Македонија и Молдавија. Додека едни излегуваат, други влегуваат – а Балканот, како и толку пати во историјата, повторно се наоѓа на линијата меѓу големите блокови, принуден да избира страна во туѓа пресметка.

Руската изјава подвлекува и дека „мнозинството граѓани“ имаат позитивен став кон Русија и дека учеството во ескалацијата е спротивно на интересите на земјава. Тоа е класична реторичка постапка – да се раздвои народот од сопствената држава, и да се сугерира дека власта прави нешто што „обичните луѓе“ не го сакаат. Дали навистина е така, или е тоа само згодна дипломатска формулација, е прашање на кое ниту Москва, ниту Скопје не даваат искрен одговор.

Она што останува е фактот: Македонија направи јасен геополитички избор, а Русија тоа не го заборава лесно. Каде води тој избор – кон побрза евроатлантска интеграција или само кон уште еден фронт на затегнати односи – ќе покаже времето. Балканот ја знае оваа сцена напамет.