Триесет и еден и пол терабајт. Толку податоци, според американската обвинителна одлука, извлекле хакери од 322 универзитета низ светот – 144 во САД и 178 во други земји. Не воени тајни, не шифри за оружје. Научни списанија и докторски дисертации.

Американските сојузни обвинители објавија обвинение во 14 точки против 17 членови на иранскиот институт Мабна за десетгодишна кампања на сајбер шпионажа. Според Министерството за правда, групата дејствувала првенствено по налог на иранската Револуционерна гарда.

Крадено е она што и онака е платено

Најинтересната бројка во целиот случај не е ниту 31,5 терабајт, ниту 322 универзитета. Тоа се 3,4 милијарди долари – толку, велат од Министерството за правда, американските универзитети потрошиле за да ги набават истите оние податоци што потоа биле украдени и препродавани преку ирански интернет страници.

Застанете тука за момент. Науката во тие списанија најчесто ја плаќа јавноста преку буџети и стипендии. Потоа институциите ја плаќаат по втор пат за да имаат пристап до неа. А сега трет играч ја зема бесплатно и ја продава по трет пат. Кражбата е кривично дело и таа е предмет на обвинението, но моделот кој ја направи толку исплатлива не е ничија обвинителна точка.

Не само универзитети

На мета биле и 42 приватни компании од САД, 11 странски фирми, неколку американски владини агенции и Обединетите нации. Во еден од случаите обвинетите ја хакирале медиумската куќа HBO и се обиделе да изнудат шест милиони долари во биткоин.

Штетата за жртвите се проценува на над 20 милиони долари само за санација на системите. Стејт департментот понуди награда до 10 милиони долари за информации што би довеле до лоцирање на петмината главни бегалци од правдата. Кога државата нуди повеќе пари за наоѓање на сторителите отколку што чинела штетата, тоа не е сметководство – тоа е порака.

„Пошироката мрежа”

„Овие обвиненија разоткриваат пошироката мрежа за која се верува дека стои зад опсежна кампања спонзорирана од државата. Целта беше да се краде истражување и интелектуална сопственост од американските универзитети, од компании и владини институции”, изјави американскиот обвинител Џејми Мекдоналд.

Внимавајте на формулацијата – „за која се верува”. Обвинението е тврдење, не пресуда, а 17 луѓе кои се надвор од американска јурисдикција веројатно никогаш нема да седнат во судница во Мериленд. Тоа не значи дека документот е бесмислен. Значи дека неговата функција е повеќе да именува отколку да казни.

Зошто ова е поблиску одошто изгледа

Универзитетот не личи на воена цел и токму затоа е добра мета. Има отворени мрежи, илјадници кориснички сметки и буџет за безбедност што секогаш губи од буџетот за сè друго. Академските мрежи се отворени по дизајн, бидејќи така функционира науката – размената на трудови е поентата, не пропустот.

Ако десет години може да се влегува во системите на 322 универзитета пред некој да состави обвинение, прашањето не е колку се добри нападачите. Прашањето е колку долго воопшто некој гледал.