Педесетина држави застанаа зад една иста хартија во Обединетите нации, а Вашингтон не сакаше да ја потпише. Не затоа што нема став за војната во Украина – туку затоа што има свој, и тој веќе не е ист со ставот на Европа.

Заедничката изјава беше претставена од данскиот министер за надворешни работи Ларс Леке Расмусен, на 35-годишнината од украинската независност. Под неа се потпишаа голем дел од земјите на ЕУ, Британија, Канада, Јапонија, Швајцарија. Составот е предвидлив. Тоа што недостасува во него е она што вреди да се забележи.

Наместо да се приклучи, американскиот заменик-постојан претставник Дан Негреа изнесе одделна позиција. Неговата реченица е кратка и тежи повеќе од целиот текст на изјавата: „не постои воено решение за оваа војна“. Оттаму натаму сè е логично – ако нема воено решение, тогаш барањето мора да оди до двете страни, не само до едната.

И токму тука се разделија патиштата. Заедничката изјава бара Русија безусловно да прифати прекин на огнот. Вашингтон бара Москва и Киев да седнат на маса и се нуди себеси како посредник, повторувајќи го повикот на Доналд Трамп за итно запирање на борбите и почеток на преговори. Негреа рече дека продолжувањето на борбите само ја зголемува бројката на загинати кога воените средства не можат да го донесат мирот.

Забележете што се случи со зборот „Запад“ во еден ден. Со години се употребуваше како да означува еден блок со едно мислење. Во салата на ОН тој ден имаше две сосема различни реченици, а обете доаѓаа од земји што седат на иста маса во НАТО. Кој од овие два гласа ќе ја носи политиката кон Украина за шест месеци?

За Балканот ова не е далечна дипломатска ситница. Регионот ја има научено лекцијата дека кога големите не се согласуваат, малите набрзо стануваат терен на кој несогласувањето се разиграва. Секој што помни како изгледаше деведесеттите знае колку брзо „нема воено решение“ преминува во нешто друго кога притисокот ќе се качи.

Формално, ништо не се случи – изјава без правна тежина, потпишана од педесетина држави, и една друга држава што не ја потпишала. Суштински, тоа е првиот јасен јавен доказ дека тезата за единствен западен фронт кон Русија повеќе не важи. Нема прес-конференција што ќе го соопшти тоа. Списокот на потписници го кажа сам.