Skip to content

Првата средба била цел викенд во Лондон, со Ролинг Стоунс во сабота и Принс во недела: Бардем го откри почетокот на 19 години брак

1 мин. читање
Сподели
Првата средба била цел викенд во Лондон, со Ролинг Стоунс во сабота и Принс во недела: Бардем го откри почетокот на 19 години брак

Деветнаесет години брак, а деталот што го кажува сè за нив не беше познат до оваа недела. Хавиер Бардем првпат гостуваше во шпанската емисија „Ла Ревуелта“ и, меѓу разговорот за новиот филм, го кажа она што ниту еден интервју досега не го извлекол: како изгледала првата средба со Пенелопе Круз.

„Пред деветнаесет години, нашата прва средба беше патување за викенд во Лондон. Во сабота го гледавме Ролинг Стоунс, во недела Принс. И сме во брак деветнаесет години“, рече тој.

Не ресторан, не кафе, не проба од еден час за да се види дали има нешто. Веднаш авион и два концерта. Тоа е одлука што или те врзува трајно или те разделува за три дена, и тука очигледно го направила првото.

Двајцата се сретнаа уште во 1992 година, на снимањето на „Хамон, хамон“ – филмот со кој Круз дебитираше. Хемијата беше видлива и тогаш, но ништо не се случи. Патиштата повторно се вкрстија во 2007 година, на снимањето на „Вики Кристина Барселона“ на Вуди Ален. Петнаесет години разлика меѓу првата средба и почетокот на врската. Кај нас тоа обично значи дека едниот веќе се оженил.

Бардем не тргна од актерство. Тој студирал ликовни уметности и сакал да биде сликар, а за да се издржува почнал да работи како статист. Тоа што денес се смета за една од најважните актерски кариери во европското кино почна како начин да се платат сметките.

Сега двајцата повторно се пред камера заедно, во филмот „Бункер“ на Флоријан Зелер, прикажан годинава на филмскиот фестивал во Венеција. Овациите траеле петнаесет и пол минути. Бардем истовремено го промовира и „Сакани“, филмот на Родриго Сорогојен, во кој игра татко со тежок однос со ќерка си. Уводната сцена е снимена во вистински ресторан, со скриени камери, а дијалогот е импровизиран два часа без пауза.

Деветнаесет години подоцна, приказната што ја раскажуваат не е за црвениот тепих. Тоа е викенд во Лондон и два концерта – и очигледно, тоа било доволно.