Ракави од перницата на баба им: Лупе се омажи во Севиља во венчаница што ѝ ја дизајнираше сестра ѝ од старите семејни ткаенини

Ретко која куќа на Балканот нема баба со ормар полн извезени перници и покривки што никој не смее да ги користи. Лупе, Гвадалупе Ерерос де Техада од Севиља, ги извади од ормарот. Нејзината венчаница ја дизајнираше постарата сестра Ана Ерерос де Техада, основачка на AHT Studio – од ткаенините на нивната покојна баба: стара покривка и извезена перница од свилена органза, од која се направени ракавите.

Фустанот имаше долги ракави, А-силуета, четвртесто деколте, лесна, речиси воздушна сукња и стегнат горен дел во форма на бустие, со шлеп од свила долг четири метри што се одвојува. Лупе вели дека на сестра си ѝ дала целосна креативна доверба. Една недела пред свадбата Ана се пошегувала дека можеби нема да има доволно ткаенина за шлепот – во тој момент тоа било стрес, признава невестата, но резултатот бил одличен.

Венчаницата беше и практична. За забавата Ана ги отстрани ракавите и горната сукња, па Лупе остана во сукња од креп, слободна да игра. Тијарата е направена од нараквицата на бабата, поставена на основа – тијара што ја носеше и сестрата на својата свадба. Обетките беа на мајката, превезот од свилена органза, а чевлите – бели штикли од Zara, од таа сезона.

Букетот, бујен, во бордо и зелени тонови, со мини-калинки, го направи цвеќарницата El Recreo Flores – калинките биле идеја на флористката Апи, која ги средила и централните аранжмани на масите и декорацијата на влезот. Шминката беше природна, со бордо усни, а косата – ниска пунџа со раздел на средина, за да се види тијарата.

Лупе и Серхио Гарсија Менендес, родум од Памплона, се запознаа пред четири години во Лондон, каде што и двајцата работеа, преку друштво од шпански пријатели. По речиси три години врска, тој ја запроси на 28 декември 2024 година, на паркингот Берет во скијачкиот центар Бакеира. Свадбата се одржа на 29 ноември 2025 година во Севиља: церемонијата во капелата Nuestra Señora del Rosario, а ручекот во арената на Real Maestranza de Caballería. Забавата продолжи во La Galería ABC. Сè организираа од далечина, од Мадрид, со помош на мајката и сестрата.

Поканите, менијата, распоредот на гостите и книгата за честитки, со рачно цртани илустрации, беа подарок од пријателката Нора. Меѓу моментите што Лупе ги издвојува се танцот со таткото, букетот што го предаде на мајките и на сестрата, и деветгодишниот внук Патрисио, кој го прочита првото читање. Возењето во кочија со коњи, признава искрено, ѝ било малку туристичко.

Нејзиниот совет за идните невести е трезвен: верувајте им на оние што ги ангажирате, кажете гласно што не ви се допаѓа и не се оптоварувајте со ситници што гостите нема ни да ги забележат. Во време кога свадбите се мерат со бројот на гости и цената на салата, оваа венчаница потсетува дека најскапото нешто на една свадба понекогаш е она што стои во ормарот на баба.