Европратеникот Томас Вајц во ново интервју ги демантира тврдењата на премиерот Христијан Мицкоски за реформска агенда. „Во последнава година во Северна Македонија нема видлив напредок”, изјави Вајц во интервју кое сега е публично, но кое самиот европратеник вели дека е снимено „пред месец и пол”.

Темпорална нота важна. Мицкоски побрза да го искористи интервјуто како сведок дека постои „напредок” – исфрлајќи селективни цитати од него. Вајц лично се појасни: „Не знам зошто интервјуто е објавено сега.” Преводот: некој од Скопје го извадил од архива и го пробал да го продаде како дневна вест.

Опозициониот лидер Венко Филипче побрза да го искористи моментот: „Вајц го демантира Мицкоски, нема никаков напредок.” Министерот за европски прашања Бекри Сали морал да признае: „Има 10 критични точки од реформската агенда. Шест се при крај. Има закони кои нема да ги исполниме.”

Шест од 10 значи 60 проценти. На академска скала тоа е „доволно”, во практика – заостанување. Меѓу нерешените се Изборниот закон, што во земја која се подготвува за избори е нешто поважно од административна детал. Без Изборен закон, ризик од спорни избори е голем. И ако Брисел го забележи тоа, парите од План за раст можат да бидат загрозени.

Економскиот рапорт е јасен. Македонија има право на пари од ЕУ Планот за раст, но условени со конкретни реформи. Ако не се испорачаат – средствата се префрлаат за следната година или се укинуваат. Тие средства не се мали – но и не се огромни. Главно прашање е дали земјата сака европски пат, или само европски средства.

Прашањето кое политичките реакции покажуваат – дека во Скопје се чита Брисел селективно. Кога Вајц фали – се прехвалува. Кога Вајц критикува – се демантира. Тоа е дискурсивен модел во кој ниту еден реформски процес не може да се завршат, бидејќи секој негативен извештај е „недоразбирање”, а секој позитивен е „подвиг”.