Nesër, 26 prill, mbushen 40 vjet nga Çernobili. Katastrofa që në 1986 ndryshoi historinë e energjisë bërthamore, ndoti mbi 150,000 kilometra katrorë dhe detyroi evakuimin e mbi 350,000 personave - sot merr temë të re shqetësimi: konflikti ushtarak aktual në Ukrainë.

Zona e përjashtimit, ku njerëzit ende nuk mund të jetojnë, është bërë diçka e papritur: strehë për jetën e egër. Ujqër, dreri, rrëqebullat, derrat e egër dhe madje kuajt Przewalski - specie dikur në prag të zhdukjes - banojnë tani pyjet e braktisura dhe rrënojat. Natyra u kthye atje ku njeriu iku. Por kjo nuk është vetëm histori rimëkëmbjeje.

Shqetësimi në rritje vjen nga realiteti i ri: "sarkofagu" - konstruksioni i madh metalik që mbulon reaktorin nr. 4 - mbart rrezik të ri në kontekstin e konfliktit ushtarak. Greenpeace paralajmëron se pa veprim urgjent, pasojat mjedisore janë të mundshme. Aktivitetet ushtarake në rajon dhe zjarret që periodikisht lëshojnë grimca radioaktive vënë në dyshim sigurinë e gjithë Evropës.

40 vjet më vonë, rrezatimi nuk njeh kufij - këtë e dime që nga 1986. Pyetja është nëse Evropa ka nxjerrë mësimet e duhura: se instalimet bërthamore dhe zonat aktive të konfliktit nuk mund të jenë në të njëjtën fjali.