Pas dhjete ditesh bombardimi, perfundimisht armepushim. Izraeli dhe Libani pranuan nje armepushim dhjete-ditor qe hyri ne fuqi ne mesante sipas ores lokale. Ne rruget e Libanit - festim. Trampi e quajti "dite historike." Cmimet e naftes ranen menjehere.

Por Trampi nuk u ndalur tek armepushimi. Pretendon se Irani u pajtua te dorezoje uraniumin e pasuruar dhe te ndaloje zhvillimin e armeve berthamore. "Fundi i luftes eshte afer," deklaroi. A eshte vertete - apo eshte edhe nje nga njoftimet e tij te fitores para se te mbaroje ndeshja?

Papa, Trampi dhe tiranet

Njekohesisht, perplasja mes Trampit dhe Papes Leo vazhdoi te eskaloje. Pas sulmeve te Trampit, Papa leshoi nje deklarate per "shkaterrimin e botes te shkaktuar nga tiranet qe shpenzojne miliarda ne luftera." Nuk e emroi - nuk kishte nevoje.

Makroni dha "mbeshtetje te plote" per armepushimin por paralajmeroi se mund te prishet. Sekretari i Pergjithshem i OKB-se Guterres e perhenuri dhe falenderoi Uashingtonin per ndermjetesimin. Kryeministri pakistanez lavderoi "perpjekjet e mençura diplomatike" te Trampit.

Irani, nga ana tjeter, kerceenon te fundose anijet amerikane ne Hormuz. Shefi i Agjencise Nderkombetare te Energjise paralajmeroi se Evropa ka vetem gjashte jave rezerva karburanti avioni.

Nje armepushim dhjete-ditor nuk eshte paqe - eshte pushim. Pyetja nuk eshte nese te shtenurit do te rifillojne, por kur. Dhe ndersa bota feston "dite historike," realiteti eshte se asnje nga shkaqet themelore te konfliktit nuk eshte zgjidhur. Ne Ballkan kemi pervoje te gjate me armepushime qe zgjasin saktesisht aq sa i konvenon dikujt.