Pas dyerve të mbyllura, në shtëpitë që duhej të ishin strehë, ndodhin gjëra që të ngrejnë flokët përpjetë. Policia ndaloi tre persona në disa raste të ndara të dhunës familjare - rrahje fëmijësh, kërcënime me sende të mprehta dhe thyerje të orendive me sëpatë.

Rastet janë të ndryshme, por skema është e njëjtë: dhunë brenda rrethit familjar, atje ku viktima më së paku mund të ikë. Ndalimet tregojnë se sistemi reagoi, por pyetja që mbetet është sa gjatë zgjati ajo dhunë para se dikush të thërriste policinë - dhe sa raste të ngjashme kurrë nuk arrijnë deri te kallëzimi.

Dhuna familjare në Ballkan tepër gjatë u trajtua si „çështje private" pas së cilës heshtin si fqinjët, ashtu edhe institucionet. Çdo ndalim është lajm i mirë, por matësi i vërtetë nuk është sa kryerës janë kapur, por sa viktima janë mbrojtur me kohë. A i mbron sistemi para se të ndodhë më e keqja, apo vetëm reagon pasi sëpata tashmë është nxjerrë?