Pjepri tek ne ka saktësisht një vend - në fund të drekës, i ftohtë, i prerë në gjysmëhëna. Dhe ky është vend i mirë. Problemi është se sezoni i tij mbaron për ndonjë javë, ndërsa ai gjithë verën e punoi si ëmbëlsirë, kurrë si gjellë.

Italianët prej kohësh e lëshuan në fillim të tryezës, me proshutë. Kuzhinat spanjolle shkuan një hap më tej - e presin aq hollë sa bëhet karpaço, dhe e trajtojnë si kripë e aciditet, jo si sheqer.

Pse fare funksionon

Pjepri i pjekur ka mish të fortë e të lëngshëm që e duron prerjen shumë të hollë. Ëmbëlsia natyrore lidhet me të kripurën, uji e mban të freskët, ndërsa shija është mjaftueshëm neutrale për të pranuar pothuajse çdo salcë. Këto janë katër gjërat që kërkon nga një bazë për pjatë të parë.

Hapi që vendos

Prije me mandolinë ose me thikë vërtet të mprehtë. Trashësia është gjithçka - në tre milimetra është frut, në një është karpaço. Dhe nëse lëshon shumë lëng, thithe me një pecetë letre para se ta servirësh. Baza e lagësht e holluar salcën dhe gjithë gjella bëhet e vakët.

Me domate dhe burata

Një kantalupë e vogël 700 deri 900 gramë, dy burata, dy domate të pjekura për sallatë dhe një kumato. Pjeprin pastroje nga farat, qëroje dhe prije hollë. Domatet prije në tre-katër milimetra dhe radhiti në mënyrë të alternuar me pjeprin, që të ndryshojë ngjyra. Gjysmë qepe e kuqe e prerë hollë, 80 gramë ullinj kalamata, burata në mes. Sipër vaj ulliri, kripë, piper, gjethe borzilok dhe sipas dëshirës disa pika krem balsamiko.

Me borzilok dhe limetë

Më i shpejti nga të katërt. Copa të holla pjepri të radhitura në rrathë koncentrikë, mbi to speca të freskët të kuq e të gjelbër të prerë hollë (hiqu farat nëse do më pak djegësi), gjethe borziloku, lëkurë e grirë limete dhe lëngu i saj menjëherë para servirjes. Vaj ulliri, kripë, piper. Kaq.

Me proshutë, mocarela dhe rukolë

Këtu pjepri është mjaltor, jo kantalupë. Njëqind e njëzet gramë proshutë spanjolle e prerë hollë, 125 gramë mocarela e freskët, 60 gramë rukolë, 30 gramë kokrra pishe. Kokrrat e pishës piqi në tigan të thatë dy-tre minuta derisa të arrijnë ngjyrë të artë - ky është dallimi mes shijes së arrës dhe asgjësë. Proshutën radhite në palosje, jo shtrirë, që të mos ngjitet për pjeprin. Rukola në mes, kokrrat e pishës sipër, vaj, kripë, piper. Servir menjëherë.

Me karabinero dhe vinegret nga ullinjtë e zinj

Më ambiciozja. Katër karabinero, 40 gramë ullinj të zinj pa bërthama, një limon, një çerek shkopi vanilje. Karkalecave hiqu kokat, qëroji por lëre segmentin e fundit te bishti, hiqu zorrën dhe piqi shpejt në skarë me pak vaj. Ullinjtë grimoji imët. Nga limoni merr lëkurën e grirë dhe shirita të hollë lëkure, që do t'i zbardhësh tridhjetë sekonda. Vinegreti: pesë lugë vaj ulliri, lëngu i limonit, lëkura e grirë, ullinjtë e grimuar dhe farat e vaniljes. Kripë e piper. Karkalecat mbi karpaço, vinegreti sipër, pastaj shiritat e lëkurës dhe borziloku.

Vanilja në një gjellë të kripur tingëllon gabim derisa të provohet. Ajo nuk shton ëmbëlsi - e hap shijen e karkalecit dhe e lidh pjeprin me ullirin, të cilët ndryshe nuk kanë pikë të përbashkët.