Situata në Gji doli jashtë kontrollit. Raketa iraniane goditën dy tankerë në Ngushticën e Hormuzit, pranë bregut të Omanit - një anëtar i ekuipazhit humbi jetën, tetë u plagosën, katër prej tyre rëndë. I vdekuri ishte shtetas indian, ndërsa mes të plagosurve ka gjashtë indianë dhe dy ukrainas.

Dhe kjo ishte vetëm një pjesë e një dite të përgjakshme. Ushtria amerikane njoftoi se kishte përfunduar natën e tretë radhazi me sulme mbi objektiva iraniane - një operacion që e përshkroi si „pesëorësh". Në shënjestër ishin sisteme bregdetare mbrojtëse, pozicione raketore, impiante për dronë dhe kapacitete detare në disa qytete iraniane. Irani u përgjigj - gjoja duke goditur baza amerikane në Bahrein, ku dy herë ranë sirenat për rrezik ajror, ndërsa Jordania rrëzoi katër raketa iraniane.

Por bomba më e madhe nuk ishte ushtarake, por ekonomike. Donald Trump njoftoi se SHBA-ja do të vendosë sërish bllokadë mbi portet iraniane dhe do të kontrollojë ngushticën - plus një taksë prej 20 për qind mbi çdo ngarkesë që kalon nëpër të, gjoja për „shpenzime sigurie". Irani u përgjigj se ngushtica është territor iranian dhe hodhi poshtë çdo përzierje amerikane. Kush komandon vërtet një nga grykat detare më të rëndësishme të botës - kjo tani është pyetje e hapur, me raketat si argumente.

Dhe pasojat menjëherë derdhen shumë përtej Gjirit. Çmimi i naftës u hodh në nivelin më të lartë të katër javëve të fundit - „Brent" u rrit për 2 për qind në gati 85 dollarë për fuçi, menjëherë pas njoftimit për bllokadën. Nëpër Ngushticën e Hormuzit kalon një pjesë e madhe e naftës botërore, dhe çdo shtrenjtim atje arrin te pompat tona më shpejt nga sa mendojmë. Lufta që e shohim në ekran prej kohësh nuk është e largët - ajo është në çmimin e çdo litri që derdhim.