Kur një superfuqi nis një „operacion special detar", ia vlen t'i kushtohet vëmendje mbiemrit - sepse „special" zakonisht do të thotë se dikush dëshiron të bëjë diçka të madhe e ta quajë të vogël. Kina të shtunën shpalli pikërisht një operacion të tillë në lindje të Tajvanit, përmes Ministrisë së saj të Transportit, me agjenci detare të angazhuara nga provincat Fuxhian dhe Guangdong dhe forca nga Deti Lindor i Kinës.

Qëllimi zyrtar, thonë nga Pekini, është të zbatohet „juridiksioni administrativ detar" dhe të mbrohen interesat kombëtare. E përkthyer nga gjuha diplomatike në atë njerëzore: Kina dërgon mesazhin se i konsideron ujërat rreth Tajvanit të vetët, dhe se kushdo që mendon ndryshe do të duhet ta marrë këtë parasysh.

Shkaku nuk është i rastësishëm. Operacioni vjen si përgjigje ndaj marrëveshjes së fundit mes Japonisë dhe Filipineve për të negociuar kufijtë detarë në rajon dhe për të thelluar bashkëpunimin mbrojtës. Sipas agjencisë shtetërore kineze, ato biseda „dëmtuan rëndë sovranitetin territorial dhe të drejtat detare të Kinës". Të dyja vendet kishin deklaruar më parë se ka gjasa të reagonin ndaj çfarëdo pushtimi kinez të Tajvanit.

Ministria e Mbrojtjes së Tajvanit ende nuk kishte koment kur u publikua lajmi - një heshtje që në situata të tilla flet po aq sa një deklaratë. Dhe ndërsa bota numëron anijet në Oqeanin Paqësor, Ballkani sheh një model të njohur: një fuqi e madhe që vizaton kufij në det të huaj dhe i quan të vetët. Pyetja nuk është nëse kjo do të përshkallëzohet - por sa gjatë „operacionet speciale" mbeten vetëm në letër.