Presidentja në detyrë e Kosovës Albulena Haxhiu ka shpallur zgjedhje të jashtëzakonshme për 7 qershor. Është cikli i tretë zgjedhor në më pak se një vit - me të cilin Kosova, shteti më i ri evropian, konfirmon se paqëndrueshmëria politike këtu nuk është gabim, por gjendje strukturore.

Parlamenti nuk arriti të zgjedhë president të ri pas skadimit të mandatit të Vjosa Osmanit në prill. Kryeministri Albin Kurti, pavarësisht fitores bindëse të Vetëvendosjes në zgjedhjet parlamentare të dhjetorit, nuk arriti të sigurojë mbështetje për kandidatin e tij për president. Rezultati: rruga e bllokuar, dhe zgjidhja e vetme - zgjedhje të reja.

Haxhiu tha atë që çdo qytetar i Kosovës e di prej kohësh: "Po mbetemi prapa me reformat pa arsye. Nuk kemi kohë për të humbur". Por reformat janë vetëm shkak. Bllokimi i thellë politik nuk është në parlament, por mes vetë partive dhe në strukturën e elitës politike kosovare.

Kosova ka problem specifik. Vetëvendosje fitoi parlamentin, por jo kontrollin presidencial. Opozita është e ndarë mes LDK-së, PDK-së dhe AAK-së. Askush s'ka shumicën e nevojshme për president. Zgjedhjet e treta nuk duhet patjetër ta zgjidhin këtë - mund ta zgjasin vetëm.

Për rajonin, ky është lajm i pakëndshëm. Kosova është shteti më i ri, por tashmë ka reputacionin e "skenës politike të larmishme". Ekonomia po stagnon. Dialogu me Beogradin është i ngrirë. Marrëdhëniet me BE-në janë të tendosura për shkak të vazhdimit të sanksioneve të vendosura nga Brukseli që nga viti 2023.

Në Ballkan këtë e shikojmë si shabllon të njohur. Cikël zgjedhor, pastaj krizë politike, pastaj edhe një cikël zgjedhor. Reformat shtyhen. Qytetarët bëhen skeptikë ndaj institucioneve. Të rinjtë paketojnë çantat. Kjo nuk është histori vetëm për Prishtinën. Kjo është histori për të gjithë ne.