Косовската претседателка во вршење должност Албулена Хаџиу распиша вонредни избори за 7 јуни. Тоа е третата изборна циклус во помалку од една година – со што Косово, најмладата европска држава, потврдува дека политичката нестабилност тука не е грешка, туку структурна состојба.

Парламентот не успеа да избере нов претседател после истекувањето на мандатот на Вјоса Османи во април. Премиерот Албин Курти, и покрај убедливата победа на Veтevendosje во декемвриските парламентарни избори, не успеа да обезбеди поддршка за својот кандидат за претседател. Резултат: пат блокиран, и единствено решение – нови избори.

Хаџиу го кажа она што секој граѓанин на Косово го знае од долго: „Заостануваме со реформите без причина. Не можеме да губиме време”. Но реформите се само повод. Длабока политичка задршка не е во парламент, туку меѓу самите партии и во структурата на Косовската политичка елита.

Косово има специфичен проблем. Vetevendosje доби парламентарна победа, но не и претседателска контрола. Опозицијата е разделена меѓу LDK, PDK и AAK. Никој нема мнозинство потребно за претседател. Третите избори ова нема нужно да го решат – можат само да го продолжат.

За регионот, ова е неудобна вест. Косово е најмладата држава, но веќе има репутација на „пестролика политичка сцена”. Економијата стагнира. Дијалогот со Белград е замрзнат. Релациите со ЕУ се напнат поради продолжувањето на санкциите наметнати од Брисел уште од 2023.

На Балканот ова го гледаме како познат шаблон. Изборен циклус, потоа политичка криза, потоа уште изборен циклус. Реформите се одложуваат. Граѓаните стануваат скептични кон институциите. Млади луѓе ги пакуваат куферите. Ова не е приказна само за Приштина. Ова е приказна за нас сите.