Në orën 20:26 sipas kohës lokale Krista Pajkut iu injektuan të dyja dozat. Sipas avokatëve të saj, ajo nuk e humbi vetëdijen, ndërsa zemra vazhdoi t'i rrahë. Perdet para dhomës së ekzekutimit u ulën dy herë. Gazetarët që ishin të pranishëm tregojnë se e dëgjuan duke u ankuar për dhimbje dhe se disa herë i lëvizi këmbët, duke e hequr çarçafin me të cilin ishte mbuluar. Disa minuta para kësaj, sipas raportimeve, tha se do të largohet nga bota ashtu siç ka jetuar - duke dashur, dhe se kjo është ditë e lumtur për të. Në vend të fundit - një udhëtim deri në spital.

Pajk (50) duhej të ishte gruaja e parë e ekzekutuar në shtetin amerikan të Tenesit pas më shumë se 200 vjetësh. Në vend të kësaj, guvernatori Bill Li urdhëroi një „rishikim gjithëpërfshirës“ për të përcaktuar çfarë ndodhi dhe njoftoi se ekzekutimi i fundit i planifikuar në shtet këtë vit nuk do të kryhet. Shteti, nga ana tjetër, pohon se e ka ndjekur „çdo hap të protokollit ligjor dhe të përcaktuar të ekzekutimit“. Avokatët e të dënuarës kthejnë se Tenesi „sërish nuk ka kryer ekzekutim ligjor“. Ministria e Institucioneve Ndëshkuese-Përmirësuese konfirmoi se ajo është dërguar për mjekim, por për gjendjen e saj shëndetësore për momentin nuk ka informacione.

Krimi nuk është i diskutueshëm

Kjo nuk është histori për një grua të pafajshme. Pajk është dënuar me vdekje qysh në moshën 18-vjeçare, për vrasjen e 19-vjeçares Kolin Slemer në vitin 1995. Sipas policisë, ajo dhe dy bashkëpunëtorë e joshën Slemerin në një central elektrik të braktisur, ku e torturuan dhe e rrahën për vdekje. Pajk nuk e kontesto rolin e saj. Avokatët e saj pohojnë se juria nuk dëgjoi kurrë për keqtrajtimin e gjatë fizik dhe seksual që ajo e përjetoi si fëmijë dhe se vuan nga çrregullimi i stresit posttraumatik. Guvernatori e refuzoi kërkesën për falje, ndërsa Gjykata e Lartë e SHBA-së ia hapi rrugën ekzekutimit, pasi gjykata e apelit e kishte ndalur përkohësisht.

Dështimi i dytë për një vit

Ky është tentimi i dytë i dështuar për ekzekutim në Tenesi vetëm këtë vit. Në maj, ekzekutimi i Toni Karuthersit u shty pasi ekzekutuesit nuk arritën t'i gjejnë venë. Kur shteti dy herë në të njëjtin vit nuk mund ta kryejë atë që vetë e quan protokoll të saktë dhe ligjor, faji i Pajkut pushon së qeni tema kryesore. Nën lupë është vetë shteti - dhe ajo që ndodh në atë dhomë.

Amerika e ka parë tashmë këtë skenë. Në Alabama, Kenet Smith mbijetoi një injeksion vdekjeprurës të dështuar në vitin 2022, për t'u ekzekutuar në vitin 2024 me azot. Nëse Pajkun e pret një fat i ngjashëm, për momentin askush nuk thotë.

Nga kjo anë e Atlantikut e gjithë kjo duket pothuajse joreale. Maqedonia nuk ka dënim me vdekje qysh nga Kushtetuta e vitit 1991, ndërsa heqja e tij është kusht për anëtarësim në Bashkimin Evropian. Në SHBA debati prej kohësh u zhvendos nga ajo nëse shteti guxon të vrasë te ajo nëse di ta bëjë. Çfarë thotë për një sistem fakti që „ekzekutimi i suksesshëm“ u bë masë cilësie?