Rrallë ndodh që prodhuesi vetë të thotë se produkti i tij mund të bëhet i rrezikshëm për gjithë botën. Të mërkurën kjo ndodhi në Këshillin e Sigurimit të OKB-së. Para 15 anëtarëve të tij, në margjinat e sesionit vjetor të Asamblesë së Përgjithshme, folën Sem Altman nga OpenAI, Dario Amodei nga Anthropic dhe Klement Delang, bashkëthemelues i Hugging Face - tre nga njerëzit më të shquar në industrinë e inteligjencës artificiale.

Mesazhi që sollën: sistemet gjithnjë e më të fuqishme të inteligjencës artificiale së shpejti mund të përparojnë edhe më shumë dhe të përmirësohen vetë, të dalin nga kontrolli njerëzor dhe të bëhen kërcënim për sigurinë ndërkombëtare. „Nëse inteligjenca artificiale menaxhohet keq, besoj se ajo mund të përbëjë rrezik madje edhe për njerëzimin në tërësi“, tha Amodei.

Laboratorët në San Francisko dhe të gjithë të tjerët

Altman e hapi pyetjen se kush në të vërtetë duhet të vendosë. „Nëse inteligjenca artificiale duhet të jetë demokratike, vendimet më të rëndësishme nuk mund t'i marrin vetëm laboratorët në San Francisko. Ato duhet të formësohen përmes proceseve demokratike dhe t'i marrin qeveritë që u përgjigjen njerëzve të cilëve u shërbejnë“, tha ai, duke shtuar se në nivel ndërkombëtar kjo do të kërkojë bashkëpunim.

„Në historinë tonë ka pasur periudha kur vende që konkurrojnë dhe që nuk e duan shumë njëri-tjetrin, megjithatë janë bashkuar rreth interesave të përbashkëta dhe të mirës kolektive kur janë përballur me një teknologji të re të fuqishme. Mendojmë se kjo është një periudhë e tillë“, theksoi Altman. Tingëllon e arsyeshme. Por Uashingtoni dhe Pekini, dy lojtarët dominues në zhvillimin e inteligjencës artificiale, ende nuk pajtohen nëse teknologjisë i duhet mbrojtje globale apo duhet t'i lihet më shumë tregut. Qeveritë, ndërkohë, kërkojnë mënyrë për t'i mbikëqyrur sistemet që përparojnë më shpejt se sa arrijnë rregullatorët t'i ndjekin.

„Rreziqet janë reale dhe të menjëhershme“

Joshua Bengio, kanadezi që konsiderohet si një nga „kumbarët e inteligjencës artificiale“ dhe bashkëkryesues i Panelit të Pavarur Ndërkombëtar Shkencor që Asambleja e Përgjithshme e formoi vitin e kaluar, ishte edhe më i drejtpërdrejtë. „Rreziqet janë reale dhe të menjëhershme“, tha ai. „Ky këshill përballet me një kërcënim të paparë, një kërcënim që asnjë nga anëtarët e tij nuk do ta zgjidhte, që askush nuk mund ta frenojë vetëm dhe që nuk i respekton kufijtë që ne i mbrojmë.“

Këshilli i Sigurimit për herë të parë paralajmëroi për rreziqet e inteligjencës artificiale në vitin 2023, kur Kina porositi se teknologjia nuk guxon të bëhet „kalë i arratisur“, ndërsa SHBA-ja paralajmëroi për përdorimin e saj për censurë dhe represion. Që atëherë paralajmërimet bëhen gjithnjë e më të zëshme, ndërsa rregullat globale janë ende në nivel fjalimesh.

Altman tha se vendimet nuk guxojnë të mbeten vetëm në San Francisko. Fjali e bukur. Por nëse rregullat në fund i shkruajnë Uashingtoni, Pekini dhe disa laboratorë, çfarë u mbetet shteteve të vogla - t'i zbatojnë kur të jenë gati?