„Dua ta them shumë qartë para kësaj Asambleje të Përgjithshme: në Venezuelë do të ketë zgjedhje.“ Me këtë fjali presidentja e përkohshme Delsi Rodrigez u përpoq ta bindë skenën botërore se vendi po shkon drejt „demokracisë së plotë“. Atë që nuk e tha është kur.

Rodrigez erdhi në pushtet pasi forcat amerikane në një aksion në janar e kapën presidentin e atëhershëm Nikolas Maduro. Tani pohon se qeveria ka nisur bisedime me opozitën, se do ta garantojë pjesëmarrjen e të gjitha forcave politike dhe se institucionet shtetërore po përgatiten për procesin zgjedhor. Venezuela, sipas saj, ka nisur „procesin e transformimit demokratik“ - të rregullt, institucional dhe të verifikueshëm - drejt një vendi „më të lirë për të gjithë, më të begatë dhe të pajtuar me veten“.

Opozita kërkon fillimisht gjyqtarë, pastaj votim

Autoritetet venezueliane dhe amerikane edhe më parë kanë folur për nevojën e zgjedhjeve, por datë, as orientuese, ende nuk ka. Opozita mendon se për shpalljen e zgjedhjeve është thelbësore që fillimisht të emërohen një Gjykatë e Lartë e pavarur dhe një Këshill Kombëtar Zgjedhor i pavarur. Sa vlen një votim kur nuk është e qartë kush do t'i numërojë votat? Në Ballkan kjo pyetje nuk është teorike.

Borxhi, Rubio dhe kushti

Të martën, në margjinat e Asamblesë së Përgjithshme, Rodrigez u takua shkurtimisht me Donald Trampin dhe e lavdëroi për rihapjen e dialogut me Venezuelën. Sipas sekretarit amerikan të Shtetit Marko Rubio, të dy biseduan për ristrukturimin e borxhit shtetëror prej disa miliardë dollarësh, ndërsa Uashingtoni insistoi për ndryshime politike. „Në fund theksuam se, që ky projekt të ketë sukses, duhet të përfundojë me zgjedhje të lira dhe të drejta“, tha Rubio.

Por të njëjtat SHBA porositën se Venezuela para zgjedhjeve duhet fillimisht të stabilizohet dhe të rimëkëmbet ekonomikisht. „Kjo është kohë për të ndërtuar një shtet ku shumë njerëz duan të kthehen“, tha Rodrigez, duke paralajmëruar se rimëkëmbja ekonomike „do të zgjasë“. Kur edhe Uashingtoni edhe Karakasi thonë „fillimisht ekonomia, pastaj votimi“, ndërsa askush nuk thotë për sa kohë, premtimi „do të ketë zgjedhje“ mbetet premtim pa afat. Sa mund të zgjasë një „tranzicion“ në të cilin askush nuk dëshiron ta shqiptojë datën?