Pacientët onkologjikë dje qëndruan para Ministrisë së Shëndetësisë. Nuk kërkuan privilegje - ky ishte edhe mesazhi i tyre. Kërkuan që terapia të arrijë me kohë dhe të mos ndërpritet. Ky është kërkim që në një shtet me furnizim funksional nuk do të duhej fare të dilte në rrugë.

Barnat që më së shpeshti kanë munguar janë fulvestranti dhe zoladeksi, terapi për pacientet me kancer të gjirit. Këtë herë ka munguar edhe një pjesë e citostatikëve nga lista pozitive. Nga shoqata „Hema-Onko" thonë se problemi tani është tejkaluar - një pjesë e terapisë ka arritur, pjesa tjetër pritet për dy ditë.

Por këtu vjen fjalia që shpjegon gjithçka. Tenderi ishte përfunduar në maj. Ndërprerjet zgjatën gjatë gjithë verës. Pra furnizimi formalisht ekzistonte ndërsa pacientët prisnin. Mes një tenderi të nënshkruar dhe barit në dorën e pacientit qëndron një administratë e tërë që verën e kaloi në pauzë.

Skaneri i vetëm

Paralelisht, skaneri i vetëm publik PET/CT në shtet sërish nuk punon. Pacientët presin nga dy deri në tre muaj për një skanim që është i domosdoshëm për të parë nëse terapia fare vepron. Ata që munden, paguajnë privatisht rreth 1.300 euro ose shkojnë jashtë vendit. Ata që nuk munden - presin.

E gjithë rrjeti publik shëndetësor i Maqedonisë varet nga një aparat. Kapaciteti mesatar është rreth 180 skanime në muaj, maksimum 13 pacientë në ditë. Mirëmbajtja vjetore kushton rreth 1,2 milionë euro. Kur ai një aparat ndalet, ndalet diagnostika për gjithë shtetin.

Nga Instituti Universitar për tomografi me emision pozitronesh nuk pati informacion për shkakun e defektit, për servisuesin, as afat për kthimin në funksion. Nga Klinika pretendojnë se vazhdimësia e mjekimit nuk u prish. Dëshmitë e pacientëve flasin për shtyrje nga një muaj.

Dy fjalitë nuk mund të jenë të sakta njëkohësisht

Ose terapia nuk vonoi, ose pacientët nuk gënjejnë. Një institucion që pretendon se gjithçka ishte në rregull, ndërsa njerëzit që e përdorin atë institucion pretendojnë të kundërtën, nuk e zgjidh problemin - ai e mbyll.

Nga „Hema-Onko" tregojnë edhe një shtresë: parandalimin e pamjaftueshëm dhe programet e dobëta të skriningut. Pa zbulim të hershëm numri i pacientëve rritet, e me të edhe kostoja e mjekimit. Kjo është faturë që çdo vit bëhet më e madhe, dhe që çdo vit shtyhet.

Pacientët njoftuan se nëse problemi përsëritet pa transparencë për përgjegjësinë, do të dalin sërish. Pyetja për institucionet nuk është si ta parandalojnë protestën. Pyetja është pse një njeri në terapi duhet të organizojë protestë për të marrë një bar që tashmë është paguar.