Imagjinojeni këtë: njeriu që ndodhet i ndaluar në Hagë për krime lufte, të bëhet president i Shqipërisë. Tingëllon si skenar filmi ballkanik, por gazetar shqiptar pretendon se pikërisht kjo është mundësia që diskutohet - Hashim Thaçi të pasojë Bajram Begajn në rolin e presidentit.

Dhe nuk qëndron si ide marxhinale. Sipas burimeve, mbështetja gjoja rrjedh nga vetë kryeministri Edi Rama. Logjika? Thaçi do të ishte "moment unifikues për shqiptarët" para hyrjes në BE. Po, e lexuat siç duhet - njeri i akuzuar për krime lufte si simbol i unitetit para integrimit europian. Në Ballkan, ironia nuk është mjet letrar, por realitet politik.

Por le të mendojmë seriozisht. Thaçi është në Hagë, gjyqi vazhdon, dhe aktakuza është e rëndë. A do të pranonte BE, e cila insiston në sundimin e ligjit, kandidat me dosje të Hagës si president? Apo ndoshta rregullat vlejnë vetëm për disa prej nesh në Ballkan që konsiderohen pjesë më pak e rëndësishme e Europës?

Për ne në Ballkan, kjo është edhe një provë tjetër se politika rajonale funksionon sipas rregullave të veta. Ndërkohë Brukseli numëron vlera dhe standarde, në terren ndodhin gjëra që do të ishin të pamendueshme në Gjermani apo Francë. A beson dikush se kandidat me dosje të Hagës do të ishte i mundur në Gjermani apo Francë?

Pyetja nuk është nëse Thaçi do të bëhet president - kjo është larg nga e sigurt. Pyetja është çfarë do të thotë fakti që kjo ide diskutohet publikisht fare, pa askënd të befasohet.