Tramp do ta refuzojë propozimin iranian për hapjen e Ngushticës së Hormuzit, konfirmojnë burime amerikane. Arsyeja - propozimi nuk mbulon asgjë për programin bërthamor iranian, e kjo është pikërisht tema për të cilën Uashingtoni nuk dëshiron të heqë dorë nga presioni.

Analiza e thotë hapur: nëse SHBA pranojnë hapjen e ngushticës pa zgjidhje për pasurimin e uraniumit, humbasin levat më të mëdha në negociata. Hormuzi është i rëndësishëm, por për Uashingtonin uraniumi është më i rëndësishëm. Logjika është brutale: tankerët edhe pa Iranin do të lundrojnë një ditë, arma bërthamore nëse bëhet - nuk mund të zhbëhet.

Për Teheranin hapja e Hormuzit është "lëshim i madh" - ky lloj arsyetimi presupozon se bllokada aktuale është mjaftueshëm e dhimbshme që Perëndimi të heqë dorë nga pyetjet bërthamore. Por Uashingtoni përgjigjet ndryshe. Nuk jemi këtu për të bërë shkëmbim. Jemi këtu për zgjidhje në paketë.

"Hapja e ngushticës pa zgjidhjen e çështjeve të lidhura me pasurimin e uraniumit në Iran mund t'i privonte SHBA nga një levë kyçe presioni", shpjegojnë analistët amerikanë. Përkthyer - nuk marrim gjysmë zgjidhje.

Rezultat - konflikti nuk po shkon drejt deeskalimit, por drejt një kornize negociuese edhe më të ngushtë. Irani mendon se po i ndan letrat. Uashingtoni mendon se ka letra më të mira. Evropa mes tyre po mat sa kushton benzina për verën. Ballkani - i kapur mes këtyre dy fuqive - ka lumenj energjie që rrjedhin nëpër tregje të huaja. Pyetja është nëse ndonjë nga politikanët tanë po e ndjek këtë me kujdes apo vetëm po i ribotonin njoftimet e BE-së.