Minestrone bir tarif değil - bir ilkedir. İtalyanlar tek bir kural üzerinde anlaşmazlar, biri hariç: ne kadar çok malzeme, o kadar çok mevsim. Kuzey bölgelerde pirinç, güneyde makarna koyarlar. Venedik'te beyaz fasulye, Toskana'da nohut. Minestroneyi domatessiz yapan aileler de var, domatesin tüm ruh olduğu aileler de. Bir şey kesin - bu çorba akşam yemeğini 50 dakikada çözer.

Liste pahalı değil. Gerekli: 1 kabak, 1 soğan, 1 patates, 1 sap kereviz, 1 havuç, 1 domates, 1 diş sarımsak, 1,5 litre su, 100 g kısa makarna, 75 g bezelye (konserve), 100 g haşlanmış beyaz fasulye, bir parça parmesan, zeytinyağı, tuz. Ortalama bir Balkan mutfağında olan her şey - eğer fasulye bir gün önceden ıslatılmamışsa, o ayrı.

Pişirmek sessiz bir iştir. Önce sarımsak ve soğan zeytinyağında kavrulur - bu sofrito, lezzetin temelidir. Başka kaç malzeme eklerseniz ekleyin, sofrito doğru değilse çorba boş kalır. İtalyan aşçıları der ki: „Sofrito kalptir". Geçmeyin.

Sonra kök sebzeler eklenir - havuç, kereviz, kabak, patates - küp doğranmış. Düşük ateşte 5 dakika. Hepsi yumuşar, sularını bırakır. Bu kritik andır - ne çok uzun, ne çok kısa. Koku gelmeye başladığında, sinyal odur. Su eklenir, tuz konur, kapalı yaklaşık 10 dakika pişirilir. Sonra bezelye ve fasulye girer - 2 dakika daha kaynar. Hazır.

Şimdi iki temel numara. Birincisi: makarna ayrı pişirilir. Doğrudan çorbaya atarsanız suyu emer ve ertesi gün bulamaç olur. Tabağa konur ve üzerine çorba dökülür. İkincisi: su yerine hafif sebze veya tavuk suyu kullanın. Bu lüks değil, sıradan bir minestrone ile mükemmel bir minestrone arasındaki farktır.

Son olarak bir tabak, üstünde rendelenmiş parmesan ve birkaç damla zeytinyağı. İsteğe bağlı bir kaşık pesto. Ve bu kadar - 50 dakika iş, beş euro malzeme ve aşçının ruh haline bağlı olmayan bir sonuç. Minestrone merhamet dilenmez - her seferinde çalışır.